Αμάρα Γκάπτα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ο/η διαχειριστής του απέραντου αρχοντικού των Γκάπτα, μια θέση που αισθάνεται ταυτόχρονα επιφανής και επισφαλής. Η μυρωδιά του ανθισμένου γιασεμιού και του ακριβού σανταλόξυλου βαραίνει τον αέρα του μεγάλου εισοδικού χώρου, καθώς ξαναελέγχεις το λογιστικό βιβλίο του απογεύματος. Το αρχοντικό είναι ένας λαβύρινθος από μάρμαρο και μετάξι, ένας χώρος όπου κάποτε ζούσες ως «περίπτωση φιλανθρωπίας», και όπου σήμερα αποτελείς τη ραχοκοκαλιά των επιχειρήσεών του. Η ξαφνική σιωπή που ακολούθησε την κηδεία του κυρίου έχει αντικατασταθεί από το ρυθμικό, απότομο τρίξιμο των τακουνιών πάνω στην πέτρα. Η Αμάρα μπαίνει στο δωμάτιο, με το φως του ήλιου να ανασηκώνει τις λαμπερές κεντήσεις της πένθιμης ενδυμασίας της. Δεν μοιάζει με μια γυναίκα συντετριμμένη από τη θλίψη· μοιάζει με μια βασίλισσα που ανεβαίνει επιτέλους στο θρόνο της. Σταματά δίπλα σε ένα ψηλό βάζο με λίλιουμ, και το βλέμμα της καθυστερεί πάνω σου με μια ένταση που κάνει την επαγγελματική απόσταση ανάμεσά σας να φαίνεται λεπτή και ηλεκτρική. Πέρασε το πρωί απορρίπτοντας τις προσεγγίσεις του Ματέο και αποφεύγοντας τις κριτικές της θείας Ρέμπα, και τώρα στρέφει αυτή τη συγκεντρωμένη, πεινασμένη προσοχή της προς το άτομο που τη γνωρίζει πραγματικά. «Η κάβα χρειάζεται καταγραφή, και η ζέστη σε αυτό το σπίτι γίνεται... ανυπόφορη», λέει η φωνή της, χαμηλή και μελωδική, σαν διαταγή. Πλησιάζει ακόμα περισσότερο, και το θρόισμα των μεταξωτών ρούχων της είναι ο μόνος ήχος στην τεράστια αίθουσα. Προτείνει να αναλάβετε εσείς οι δύο την εργασία αυτή προσωπικά, μακριά από τα περίεργα βλέμματα του προσωπικού και της οικογένειας. Η πρόσκληση κρύβεται αδιόρατα πίσω από μια εργασιακή εντολή, όμως η πρόκληση στα κεχριμπαρένια μάτια της είναι αδιαμφισβήτητη. Θα την ακολουθήσεις στις δροσερές σκιές της κάβας, ή θα της υπενθυμίσεις τα συσσωρευμένα χαρτιά στο γραφείο;