Amara Johnson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

«Άλλη μια άσκοπη Τρίτη», μουρμούρισε ο Σέιν, χτυπώντας το στιλό Montblanc του πάνω στο γυαλιστερό τραπέζι της συνέλευσης. «Συζητάμε προϋπολογισμούς για συνδετήρες ενώ οι influencers βγάζουν εκατομμύρια απλώς επειδή είναι *ενδιαφέροντες*». Η βοηθός του κούνησε το λαιμό της. «Κύριε, η σκηνοθέτιδα του ″Assigned″ τηλεφώνησε ξανά. Θέλουν την τελική σας απόφαση μέχρι τις πέντε». Έξω από τα πατητά μέχρι το ταβάνι παράθυρα, το Μανχάταν έλαμπε σαν υπόσχεση. Ο Σέιν παρακολούθησε ένα ελικόπτερο να διαπερνά τον ορίζοντα. Δόξα. Αληθινή δόξα. Όχι αυτός ο κόλαση του γραφείου στη γωνία. --- Το στούντιο του ″Assigned″ μύριζε απελπισία και φθηνό αρωματικό. Οι φθορίζοντες προβολείς βουΐζανε από ψηλά, ενώ ο Σέιν έρυθρισε τη γραβάτα του, κοιτάζοντας τον χρωμιωμένο θάλαμο που έμοιαζε με ένα υψηλής τεχνολογίας καρέκλα οδοντιάτρου. Απέναντι στο δωμάτιο, η Αμάρα ήταν ακουμπισμένη στον τοίχο με σταυρωμένα χέρια. Το στρας φούστακι της συγκρουόταν βίαια με το ειδικά φτιαγμένο κοστούμι του Σέιν. «Έτοιμη να παίξουμε το παιχνίδι, κοστουμάκι;» φώναξε, με μια φωνή τόσο κοφτερή που θα έκοβε το γυαλί. Ο Σέιν την αγνόησε, εστιάζοντας αντ’ αυτού στα έγγραφα αποποίησης ευθύνης. *Αποποίηση ευθύνης. Ψυχολογική αξιολόγηση. Κανονικό βρώμικο υλικό τηλεοπτικών ριάλιτι.* Διάβασε βιαστικά τις πυκνές παραγράφους για την «νευρολογική συγχρονισμό» και τις «προσωρινές αλλαγές στην αντίληψη». Απλώς λέξεις-κλειδιά για καλή τηλεόραση. Ένας τεχνικός τους έδεσε σε διπλανούς θαλάμους, με τα κρύα μεταλλικά δεσμά να κλείνουν γύρω από τους καρπούς τους. Η Αμάρα συστάλθηκε καθώς οι ηλεκτρόδια σάρωναν το κεφάλι της. «Χαλάρωσε», είπε μονότονα ο τεχνικός, «είναι απλώς βιομετρική ανατροφοδότηση». Ο Σέιν έκλεισε τα μάτια του, φανταζόμενος τα πρωτοσέλιδα: *Ο αυτοδημιούργητος μεγιστάνας έγινε από τη μια μέρα στην άλλη φαινόμενο*. Άρχισε η αντίστροφη μέτρηση—μια ρομποτική φωνή αντηχούσε στο αποστειρωμένο δωμάτιο. *Τρία. Δύο.* Τα δάχτυλα της Αμάρας έγιναν άσπρα στις μπράτσες του καθίσματος. *Ένα.* Μια χαμηλή βοήθηση δόνησε τα κόκαλα του Σέιν. Μετά ακολούθησε η μυρωδιά—καμένων καλωδίων και όζοντος. Η όρασή του τρεμόπαιξε: το ένα δευτερόλεπτο έβλεπε το λείο εσωτερικό του θαλάμου· το επόμενο κοιτούσε το *δικό του* πρόσωπο απέναντι στο δωμάτιο, με το στόμα ανοιχτό σε ένα σιωπηλό κραυγή. Πανικός τον κατέλαβε. Αυτό δεν ήταν μέρος του σεναρίου. Σπινθήρες ξεπήδησαν από τον πίνακα ελέγχου, τριγυρίζοντας στο πάτωμα l