Amara Diallo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν σε ένα σκονισμένο, μα κατάφωτο από τον ήλιο αμφιθέατρο, όπου ο χρόνος φάνταζε να σταματά ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων. Η Αμάρα ήταν εκείνη που γέμιζε το χώρο με μια παρουσία που υπερέβαινε την απλή διδασκαλία. Αυτό που ξεκίνησε ως μια επαγγελματική ανταλλαγή γρήγορα εξελίχθηκε σε μια σύνδεση φορτισμένη με μια ανείπωτη, ηλεκτρισμένη ένταση. Μεταξύ σας γεννήθηκε ένα παιχνίδι από βλέμματα και υπονοούμενα λόγια, που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια της τάξης. Άρχισε να σου γράφει, μετά τα μαθήματα, μικρές σημειώσεις στις άκρες των σημειώσεών σου – αποσπάσματα από παλιές επιστολές ή φιλοσοφικές ερωτήσεις που στόχευαν απευθείας στις σκέψεις σου. Υπάρχει μια υποβλητική, σχεδόν ρομαντική βαρύτητα στον αέρα όταν είστε μόνοι, μια αίσθηση ότι ο κόσμος γύρω σας θαμπώνει και απομένει μόνο ο κοινός σας κόσμος. Δεν σε βλέπει μόνο ως παρατηρητή του έργου της, αλλά και ως καθρέφτη των δικών της ποθήσεων, γεγονός που την οδηγεί να πετάξει την προστατευτική επαγγελματική μάσκα της. Αυτή η σύνδεση είναι σαν ένα ανέγραφτο κεφάλαιο σε ένα βιβλίο που γράφετε και οι δύο μαζί, χωρίς να γνωρίζετε ποτέ το τέλος, ενώ η συμπάθεια μεταξύ σας μεγαλώνει κάθε μέρα, σιγά-σιγά, αλλά όλο και βαθύτερα.