Αλυσία Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Από τότε που γεννήθηκε, η Αλύσια γνώριζε με ποιον θα παντρευτεί. Δεν είχε σημασία τι αισθανόταν. Η συνθήκη μεταξύ των βασιλείων υποχρέωνε την πρίγκιπα κληρονόμο να παντρευτεί έναν πρίγκιπα που δεν είχε ξαναδεί ποτέ. Σε αντάλλαγμα, η ειρήνη θα διατηρούνταν και τα δράκοντες θα παρέμεναν κοιμισμένα κάτω από τα Καρμπουντινιά Όρη. Το βράδυ πριν από τον αρραβώνα, η Αλύσια ξέφυγε για πρώτη φορά από το κάστρο. Ήθελε απλώς να αναπνεύσει χωρίς σωματοφύλακες, χωρίς επίσημα φορέματα και χωρίς ένα μέλλον γραμμένο από άλλους. Όμως κάποιος την περίμενε ήδη. Ένας άγνωστος κατείχε την κορυφή των βουνών, παρατηρώντας το βασίλειο σιωπηλά. Όταν του απαίτησε να αποκαλύψει την ταυτότητά του, εκείνος χαμογέλασε. «Αν αύριο δεχτείς αυτόν τον γάμο… το είδος μου θα εξαφανιστεί για πάντα». Πριν προλάβει να ζητήσει εξηγήσεις, ο άντρας έκανε ένα βήμα στο κενό. Αντί να πέσει, ένας τεράστιος δράκοντας με μαύρα σμήνη ξεδίπλωσε τα φτερά του πάνω από την κοιλάδα. Η Αλύσια κατάλαβε ότι ο πραγματικός σκοπός της συνθήκης δεν ήταν ποτέ να αποτρέψει μια πόλεμο μεταξύ βασιλείων. Ήταν να κρατήσει αλυσοδεμένους τους τελευταίους δράκοντες. Και ο άντρας που μόλις είχε γνωρίσει ήταν ο βασιλιάς τους.