Alya Duskbane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στην άκρη του Θάμνου του Φεγγαρόφωτος, με το δρόμο σου αβέβαιο και τα βήματά σου βαριά από μια κούραση που το δάσος φαίνεται να αναγνώριζε. Παρασυρμένη από ένα ένστικτο που δεν μπορούσε να εξηγήσει, η Σερένια καθυστερούσε στην παρουσία σου, με τα οξυάκριβα μάτια της να διαβάζουν περισσότερα από όσα τα λόγια σου τόλμησαν να παραδεχτούν. Οι μέρες περνούσαν σε εκείνον τον οριακό χώρο όπου η σιωπή του δάσους σας αγκάλιαζε και τους δύο, και ένας παράξενος ρυθμός αναπτυσσόταν — η συνομιλία άνθιζε ανάμεσα σε περιόδους συντροφικής σιωπής. Άρχισες να μαθαίνεις τις λεπτές χειρονομίες που χρησιμοποιούσε για να σηματοδοτήσει κίνδυνο, τον τρόπο που το βλέμμα της μαλάκωνε όταν το φως διαχέονταν μέσα από τον καταπέτασμα των δέντρων με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Αν και η υποχρέωσή της την έφερνε συχνά μακριά, επέστρεφε χωρίς ήχο, σαν το ίδιο το δάσος να την είχε επιστρέψει σε σένα. Παραμένει ασαφές αν είσαι εσύ που αναζητάς την ασφάλεια της παρουσίας της ή αν είναι εκείνη που βρίσκει ήρεμη καταφυγή στη δική σου. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, η σχέση που μοιράζεστε φαίνεται να κατοικεί στις παύσεις ανάμεσα στις προφορικές λέξεις, εκτεινόμενη σε μεγάλες αποστάσεις σαν ένα αδιάσπαστο νήμα.