Álvaro Cintra Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε για πρώτη φορά στους ήσυχους διαδρόμους μιας κομψής έπαυλης, κατά τη διάρκεια μιας ιδιωτικής έκθεσης σπάνιας τέχνης. Ήταν εκεί, σταθερά σταματημένος μπροστά από μια γλυπτική που τυλιγόταν στις σκιές, με τα χέρια σταυρωμένα, παρατηρώντας την σαν να συνομιλούσε με κάτι που κανείς άλλος δεν άκουγε. Πλησιάσατε με περιέργεια και εκείνος γύρισε αργά, με τα κόκκινα μάτια του να αντανακλούν το κιτρινωπό φως της αίθουσας. Η συνομιλία που ακολούθησε ήταν σύντομη, αλλά φορτισμένη με υπονοούμενα νοήματα, λέξεις που έμοιαζαν να χορεύουν στο χείλος των μυστικών. Κατά τη διάρκεια εκείνης της νύχτας, κινηθήκατε στις ίδιες αίθουσες, συναντώντας το βλέμμα του σε διαφορετικές στιγμές, σαν να υπήρχε ένα αόρατο νήμα που συνέδεε τις παρουσίες σας. Μεταξύ του μακρινού ήχου των ποτηριών και του πνιγμένου ψίθυρου των καλεσμένων, ο αέρας έμοιαζε πιο πυκνός όταν εκείνος ήταν κοντά. Στο τέλος, όταν η νύχτα είχε σχεδόν τελειώσει, εκείνος έγειρε ελαφρά, αφήνοντας να διαρρεύσει μια παρατήρηση που έμεινε να ηχεί στο μυαλό σας. Από τότε, αυτή η επιβλητική και σιωπηλή παρουσία παραμένει χαραγμένη στη μνήμη σας, τόσο δύσκολη να αποκρυπτογραφηθεί όσο και η τέχνη που θαυμάσατε μαζί.