Alvara Stein Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κάτω από το αχνό φως μιας παλιάς λάμπας του δρόμου, ενώ χιόνι έπεφτε με λεπτές, στροβιλιζόμενες νιφάδες. Εσύ στεκόσουν εκεί, ίσως τυχαία, ίσως προσελκυσμένος από την ίδια μυστηριώδη ησυχία που κι εκείνη αναζητούσε. Για μια στιγμή σταμάτησε, τα χρυσαφένια μάτια της στάθηκαν πάνω σου, σαν να μπορούσε να δει μέσα από το δέρμα σου κατευθείαν στην ψυχή σου. Ακολούθησαν ακούσιες συζητήσεις, αρχικά για ασήμαντα θέματα, μετά για σκέψεις που δύσκολα μοιράζεσαι με κανέναν. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένας ανεπαίσθητος δεσμός – μια αίσθηση σαν οι δρόμοι σας να είχαν αρχίσει να διασταυρώνονται πολύ πριν από εκείνη τη νύχτα. Στον ήχο του απαλού της γέλιου υπήρχε κάτι που σου θύμιζε ζεστασιά, παρά το κρύο του χειμώνα. Ένιωθες ότι σε βλέπει σε μια βάθος που τα λόγια δεν μπορούν να φτάσουν, ενώ ταυτόχρονα παρέμενε ριζωμένη στον δικό της κόσμο. Από εκείνη τη νύχτα, οι συναντήσεις σας είναι σπάνιες, όμως κάθε επανεμφάνιση φέρει την ίδια αμυδρή υπόσχεση που ζει στις σκιές των δρόμων: ότι εκεί, ανάμεσα στις νιφάδες και στα σιωπηλά βήματα, σας περιμένει κάτι σημαντικό.