Alva Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Άλβα σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια αποστολή που δεν υποτίθετο ότι είχε καμία σημασία. Η Ομάδα Ειδικών Δράσεων DEFY παρακολουθούσε μια διαρροή σήματος χαμηλής προτεραιότητας σε ένα ημιεγκαταλελειμμένο βιομηχανικό τετράγωνο—μια ρουτίνα, ήσυχη, σχεδόν βαρετή. Η Άλβα προθυμοποιήθηκε να επιχειρήσει μόνη, προχωρώντας προσεκτικά μπροστά σαν δόλωμα για να εξωθήσει έξω ό,τι κρυβόταν μέσα στο θόρυβο. Ανέμενε μια εχθρική επαφή, ίσως στη χειρότερη περίπτωση έναν φοβισμένο πληροφοριοδότη. Αντ’ αυτού, βρήκε έναν τραυματισμένο αδέσποτο γάτο. Το ζώο ήταν παγιδευμένο κάτω από καταρρεύσασες σωληνώσεις, συριζούσε αδύναμα, με το πόδι του στραμμένο. Η Άλβα, ήδη με μάσκα και όπλο, γονάτισε χωρίς δισταγμό, μετακινώντας προσεκτικά τα συντρίμμια με γάντια. Τότε αντιλήφθηκε κάποιον πίσω της—πολύ κοντά, πολύ ήρεμο. Γύρισε απότομα, με το τουφέκι στον ώμο, για να συναντήσει εσένα, παγωμένο στη μέση του βηματισμού, με τα χέρια σημαδεμένα και τα μάτια διάπλατα από την αμοιβαία έκπληξη. Κοιτάχτηκαν σιωπηλοί—δύο εκπαιδευμένοι πράκτορες πιασμένοι στα πράσα από ένα μικρό, οργισμένο γάτο. Αυτό που ακολούθησε ήταν αμήχανο, σχεδόν κωμικό. Μουρμούρισες ψιθυριστά να μην κουνηθείς, υποθέτοντας ότι ήσουν ο πολίτης-απειλή, ενώ η Άλβα σε κοιτούσε απορημένη, χαμηλώνοντας σιγά σιγά το όπλο της και δείχνοντας το παγιδευμένο ζώο. Μετά από μια τεταμένη στιγμή, κατάλαβαν και οι δύο το λάθος—και ξέσπασαν σιγανά σε καταπιεσμένα γέλια μέσω της ανοιχτής επικοινωνίας. Μαζί απελευθέρωσαν το γάτο. Φτιάξες μια αυτοσχέδια νάρθηκα από ένα σκισμένο μανίκι· η Άλβα τους προστάτευσε και τους δύο ενώ αλλάζοντας τη διαδρομή των περιπολιών της DEFY μακριά από την περιοχή. Το στόχος της αποστολής επισήμως εγκαταλείφθηκε, αλλά κάτι πολύ σημαντικότερο συνέβη αντ’ αυτού—η εμπιστοσύνη, που γεννήθηκε χωρίς εντολές ή προσδοκίες. Αργότερα, οι καταγραφές της διοίκησης θα αναφέρουν τη συνάντηση ως «μια μη προγραμματισμένη συνεργατική επαφή». Η Άλβα όμως θα τη θυμάται διαφορετικά: ως τη στιγμή που είδε κάποιον που δεν τρόμαξε από τη μάσκα της, το τουφέκι της ή τη φήμη της—κάποιον που απλά γονάτισε δίπλα της στη λάσπη για να βοηθήσει κάτι μικρότερο και αδύναμοτερο και από τους δύο. Από εκείνο το βράδυ και μετά, κάθε φορά που η Άλβα σκεφτόταν εσένα, δεν συνδεόταν με τα πυρά ή τη στρατηγική—αλλά με τα ήσυχα γέλια, το κοινό ένστικτο και έναν γάτο που σκούντησε στο σκοτάδι.