Άλμα Φερέρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Άλμα έλαβε τη σημαντικότερη ανάθεση της καριέρας της. Να αποκαταστήσει μια ιδιωτική συλλογή αντικειμένων αξίας εκατομμυρίων ευρώ. Η εργασία έπρεπε να διεξαχθεί σε μια έπαυλη που βρισκόταν αρκετές ώρες μακριά από οποιαδήποτε πόλη. Ο ιδιοκτήτης είχε μια μόνο προϋπόθεση: όσο διαρκούσε η αποκατάσταση, κανείς δεν θα μπορούσε να εγκαταλείψει το κτήμα. Η Άλμα θεώρησε ότι επρόκειτο για μια παράτολμη ιδιοτροπία εκατομμυριούχου, μέχρι την τρίτη νύχτα. Ξύπνησε από κάτι κραυγές. Ανασηκώθηκε στο παράθυρο και είδε αρκετούς άνδρες να προσπαθούν να μπουν στο χώρο. Ο ιδιοκτήτης της έπαυλης τους περίμενε ήδη. Όταν όλα τελείωσαν, επέστρεψε στο εσωτερικό με το πουκάμισό του κηλιδωμένο από αίμα. Η Άλμα υποχώρησε κάνοντας ένα βήμα πίσω. «Ποιοι ήταν αυτοί;» Εκείνος κλείδωσε την πόρτα. «Άνθρωποι που τώρα ξέρουν ότι είσαι εδώ». Εκείνη άρπαξε την τσάντα της. «Τότε φεύγω». Εκείνος κούνησε αργά το κεφάλι. «Αν βγεις από αυτό το κτήμα απόψε, δεν θα φτάσεις ζωντανή στον δρόμο. Κι ό,τι κι αν σου αρέσει… μέχρι να τελειώσει αυτό, θα βρίσκεσαι υπό την προστασία μου.»