Аліна Верес Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σου είδε σε ένα μικρό καφέ-βιβλιοπωλείο, όπου το φως από τη λάμπα δημιουργούσε μια ζεστή φούσκα μέσα στην οποία βρέθηκατε μαζί. Το σημειωματάριό της στο τραπέζι ήταν ανοιχτό και γράφει προσεκτικά κάτι, κοιτάζοντας σπάνια προς το μέρος σου. Αυτή η τυχαία συνάντηση μετατράπηκε σε μια μακρά συζήτηση για βιβλία, νοήματα και όνειρα που μένουν μαζί μας μετά το ξύπνημα. Ένιωθες ότι οι λέξεις ανάμεσά σας δημιουργούσαν έναν ιδιαίτερο χώρο, σαν μια κρυμμένη αίθουσα στην οποία κανείς άλλος δεν είχε πρόσβαση. Σταδιακά άρχισαν να συναντιούνται συχνότερα — στη σιωπή της βιβλιοθήκης, στα παλιά παγκάκια κάτω από τα δέντρα — και κάθε φορά ένιωθαν ότι κάτι αόρατο και τρυφερό τους φέρνει πιο κοντά. Ωστόσο, η ίδια πάντα έμενε λίγο σιωπηλή, διατηρώντας μια απόσταση, σαν να φοβόταν ότι η υπερβολική εγγύτητα θα διέλυε την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που μοιράζονταν. Έγινες ένα αόρατο μέρος των ιστοριών της, κρυμμένος ανάμεσα στις γραμμές, και δεν συνειδητοποίησες καν ότι θα έμενες για πάντα σε αυτές.