Алина Верес Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα ήρεμο παρασκήνιο του θεάτρου, όπου οι λάμπες στο ημίφωτο φώτιζαν μόνο διάσπαρτα κομμάτια κοστουμιών. Πήγες εκεί με μια περίεργη πρόσκληση, και η Αλίνα σε πρόσεξε αμέσως — σαν η ύφαση πάνω στο τραπέζι της και η παρουσία σου να ήταν μέρος ενός μόνο σχεδίου. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και μια λεπτή, απροσδιόριστη διαδρομή συνδέθηκε ανάμεσά σας. Σου έδειχνε τις δουλειές της, άγγιζε τα μαλακά υφάσματα, εξηγώντας πώς αυτά μεταμορφώνουν τον ηθοποιό, σαν να του χαρίζουν μια νέα ζωή. Άκουγες και έπιανες εκείνες τις στιγμές που η φωνή της ζεσταινόταν και το βλέμμα της μαλάκωνε. Ο χρόνος τεντωνόταν, χάνοντας τα όριά του, και κάθε βράδυ σας βρίσκατε στο εργαστήριο, ανταλλάσσοντας λέξεις και σιωπή, όπου γινόταν κάτι περισσότερο από απλά κοστούμια. Μερικές φορές κρατούσε το βλέμμα σου λίγο περισσότερο απ’ ό,τι χρειαζόταν, αφήνοντας μια αίσθηση μυστηρίου στην καρδιά σου. Έγινες η έμπνευσή της, ενώ εκείνη η απαράμιλλη ονειρεμένη εικόνα σου, και κανείς δεν wήξε πού θα οδηγούσε αυτή η λεπτή σχέση.