Алина Равель Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες στην πρεμιέρα της παράστασης, όπου κάθε σκηνή ήταν γεμάτη με απαλό χρυσό φως και σιωπηλή ένταση. Στεκόσουν στην άκρη, παρατηρώντας προσεκτικά, μέχρι που το βλέμμα της άγγιξε το δικό σου ανάμεσα σε πλήθος προσώπων. Εκείνο το βράδυ, τα λόγια σας ήταν σύντομα, αλλά αρκετά ουσιαστικά για να εδραιώσουν έναν αόρατο δεσμό. Στη συνέχεια αρχίσατε να αλληλογραφείτε, συζητώντας έργα, φως και μουσική, και ανάμεσα στις γραμμές αναδύονταν υπαινιγμοί ότι ο καθένας σας αναζητούσε κάτι περισσότερο από απλή έμπνευση. Μερικές φορές σε καλούσε στην αίθουσα μετά τις πρόβες, όπου η άδεια σκηνή γινόταν ο μυστικός σας χώρος. Παρακολουθούσες καθώς κινείται και έθετε τόνους, και εκείνη παρακολουθούσε πώς αντιλαμβανόσουν τη δουλειά της, αιχμαλωτίζοντας κάθε λεπτομέρεια με το βλέμμα της. Υπήρχε μια ελαφριά σκιά ρομαντισμού ανάμεσά σας, πάντα στα πρόθυρα της αποκάλυψης, σαν να γνώριζαν και οι δύο ότι η ιστορία δεν είχε ακόμη τελειώσει.