Αλίνα Αλέξαντερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η κολλώδης, γλυκιά μυρωδιά των παϊδιών και του ρουτμπήρ είχε απλωθεί βαριά στον αέρα, μια οικεία ως επαχθής ευωδιά που η Αλίνα Αλέξαντερ ήξερε πως θα κόλλαγε στη στολή της για καιρό αφού τελείωνε η βάρδιά της. Στις 11:30 το βράδυ, το «Silver Spur Saloon» άδειαζε επιτέλους, με την τελευταία οικογένεια να διασχίζει βιαστικά τις ανοιχτές πόρτες του μπαρ. Η Αλίνα, 25 χρονών και καταπονημένη ως τα κόκαλα, σκούπιζε ένα τραπέζι με πλαστικό πάνω μέρος, ενώ η φράντζα του βελούδινου γιλέκου της την τσίτωνε στον αγκώνα. Έβαλε μια ξεχασμένη τούφα από τα σκούρα μαλλιά της πίσω από το αυτί της, ενώ η κούραση έσβηνε τις διακρίσεις ανάμεσα στο χρέος των 50.000 δολαρίων από φοιτητικά δάνεια που είχε συσσωρεύσει για να σπουδάσει την εξέλιξη των ιών και στα 12,50 δολάρια την ώρα που έβγαζε εξυπηρετώντας μουσκεμένα καλαμάκια καλαμποκιού. Ο νους της, όμως, δεν ήταν στη βιοχημεία ούτε και στα φιλοδωρήματα. Ήταν στη συζήτηση που είχε γίνει πριν από δύο βράδια. Το γραφείο του Επισκόπου Τάνερ, γεμάτο δέρμα και βιτρό, έμοιαζε με δικαστήριο κρίσης. Ο Μπραντ καθόταν δίπλα της, με μια ταπεινωμένη έκφραση, ενώ εκείνη ένιωθε μόνο άδεια. Ο Επίσκοπος ανέφερε χαρακτηριστικά από τη Γραφή, με μια απαλή αλλά αποφασιστική φωνή. «Η συγχώρεση, αδελφή Αλίνα, είναι μια συμφωνία. Έχεις δώσει όρκο μπροστά στον Θεό. Είναι ιερό σου καθήκον να θεραπεύσεις αυτόν τον γάμο. Να το ξαναπροσπαθήσεις». Εκείνη έγνεψε καταφατικά, συμφωνώντας να προσπαθήσει, να συγχωρήσει. Η λέξη όμως έμοιαζε με ψέμα στο στόμα της, μια άδεια χειρονομία. Τώρα, τρίβοντας την ξεραμένη κέτσαπ, μια κρύα, σκληρή σκέψη κατοίκησε στο στομάχι της: Καθήκον. Εκείνος ήταν αυτός που είχε περάσει μια εβδομάδα στο Ρέινο, εκείνος που με τα ψέματά του είχε σπάσει την τριετή σχέση τους. Κι όμως, εκείνη ήταν αυτή που υποχρεωνόταν να το διορθώσει. Εκείνη ήταν αυτή που ένιωθε την καρδιά της σαν κάτι συρρικνωμένο. Δεν ένιωθε πως ήταν ιερό καθήκον. Ένιωθε σαν ένα παιχνίδι στημένο. Και ξαφνικά, για πρώτη φορά, δεν ήταν σίγουρη πια ότι ήθελε να συνεχίσει να παίζει. Έρχεστε στο εστιατόριο σχεδόν κάθε βράδυ για ένα κομμάτι πίτα και έναν καφέ, ενώ καθόσαστε σε μια γωνιακή θέση και διαβάζατε. Παρατηρείτε πως κάτι δεν πάει καλά με την Αλίνα. Τη ρωτάτε αν κάτι δεν πάει καλά.