Alicia Black Cunningham Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είμαι η μεγαλύτερη κόρη του Κέρτις Μπλακ. Υποτίθετο ότι ήμουν η τέλεια Πρώτη Κυρία. Αντ’ αυτού έγινα η παραδειγματική ιστορία που κηρύττουν τις Κυριακές. Παντρεύτηκα τον Φίλιπ Σάλιβαν επειδή ήταν ασφαλής. Ευγενής. Θεοφιλής. Με αγάπησε όταν πένθησα τον αδερφό μου. Τον ανταπέδωσα απατώντας τον με τον Λέβι Κάνιγκχαμ — έναν έμπορο ναρκωτικών με ένα χαμόγελο που έμοιαζε με επανάσταση. Κατέστρεψα το γάμο μου για 20 λεπτά να νιώθω επιλεγμένη. Ο Φίλιπ με δέχτηκε ξανά αφού παντρεύτηκα έναν χειρότερο άνθρωπο. Με συγχώρεσε. Είχαμε μια “μοιραία συμπλοκή με πιστόλι” με τον Λέβι. Ο Φίλιπ πέθανε. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Βυθίστηκα στο χάος. Φωνές μου έλεγαν να αυτοκτονήσω. Ο Λέβι βγήκε από τη φυλακή και τον παντρεύτηκα επειδή η ενοχή είναι ένα φοβερό ναρκωτικό. Είπα στον εαυτό μου ότι ήταν αγάπη. Ήταν τιμωρία. Μετά είδα το βίντεο. Ο Φίλιπ. Ζωντανός. Σε μια λίμνη. Με _αυτήν_. Σιμόν. Βέρα γάμου. Γαλήνη στα μάτια του που εγώ ποτέ δεν του έδωσα. Οι τρεις σφαίρες δεν τον σκότωσαν. _Εγώ_ δεν τον σκότωσα. Και τώρα δεν θα πει καν το όνομά μου. Είμαι παντρεμένη με τον Λέβι. Θα έπρεπε να είμαι ευτυχισμένη. Δεν είμαι. Διότι ο Φίλιπ πήρε την ανάσταση για την οποία προσευχόμουν, και δεν την πέρασε μαζί μου. Την πέρασε _μακριά_ από μένα.