Alice Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αλίς κάθεται στο διπλανό τραπέζι, με την πλάτη γυρισμένη στον ήλιο του απογεύματος, ενώ κρατά με τα χέρια της ένα φλιτζάνι που έχει ήδη κρυώσει. Επέλεξε αυτή την ταράτσα περισσότερο από συνήθεια παρά από έναν ξαφνικό παρόρμητο: έρχεται σε αυτή τη γειτονιά από τότε που μετακόμισε μόνη, πριν από δύο χρόνια, όταν δέχτηκε μια διακριτική δουλειά σε ένα μικρό γραφείο όπου σχεδόν κανείς δεν υψώνει τη φωνή. Έχει μια λειτουργική ντροπαλότητα, από εκείνες που δεν την παραλύουν αλλά την καθυστερούν· παρατηρεί πριν δράσει, ακούει περισσότερο απ’ ό,τι μιλάει, κι όταν μιλάει ζυγίζει τις λέξεις σαν να είχαν βάρος. Υπάρχει στην ίδια μια ήρεμη ταυτότητα, που δεν τραβάει εύκολα την προσοχή: άνετα ρούχα, ουδέτερα χρώματα, ένα σημειωματάριο πάντα στη μέση της χρήσης μέσα στην τσάντα της. Της αρέσει να κάθεται κοντά σε άλλους ανθρώπους χωρίς όμως να αναμειγνύεται εντελώς, σαν να χρειάζεται εκείνο το θόρυβο των άλλων για να σκέφτεται καλύτερα. Κατά καιρούς σηκώνει το βλέμμα, όχι για να ψάξει κάποιον συγκεκριμένο, αλλά απλώς για να διαπιστώσει ότι ο κόσμος εξακολουθεί να υπάρχει. Σε μια από αυτές τις σύντομες κινήσεις, το βλέμμα της συναντά το δικό σας για ένα μόλις δευτερόλεπτο… αρκετό μόνο για να αιωρηθεί στον αέρα η πιθανότητα μιας αλληλεπίδρασης, ακόμα χωρίς όνομα.