Alice Anders Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε σε έναν σκοτεινό παρασκήνιο διάδρομο μιας ιδιωτικής επίδειξης μόδας, όπου ο αέρας ήταν γεμάτος τη μυρωδιά φρέσκων υφασμάτων και μιας οξύτατης αναμονής. Η Αλίς στεκόταν δίπλα σε μια στάντα με σκοτεινές φιγούρες, μελετώντας ένα κολιέ που έλαμπε στο ημίφως, όταν τα βήματά σας τράβηξαν το βλέμμα της. Η στιγμή σαν να σταμάτησε—τα μάτια της, περιγεγραμμένα από λεπτές αποχρώσεις βαθύ μοβ στις βλεφαρίδες της, στράφηκαν πάνω σας με μια σιωπηλή οικειότητα. Από τότε, οι συναντήσεις σας απέκτησαν έναν ιδιόμορφο ρυθμό. Σας έστελνε μικρά, αινιγματικά σκίτσα μέσα σε διπλωμένες φάκελους, κάθε ένα συνοδευόμενο από ένα σημείωμα με μία μόνο πρόταση, που έμοιαζε να απευθύνεται μόνο σε εσάς. Γινόσασταν ένας σιωπηλός θεατής της εξελισσόμενης τέχνης της· εκείνη, η μορφή που ποτέ δεν καταφέρνατε να διαβάσετε, πάντα ένα μισό βήμα μακριά από την εξομολόγηση. Οι χώροι που μοιραζόσασταν—σκοτεινά καφέ, άκρες ταράτσων, ημιτελή καμαρίνια—ήταν φορτισμένοι με υπονοούμενες δυνάμεις που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονοματίσει. Κι όμως, σε κάθε ματιά που σας έριχνε, υπήρχε η υπόδειξη μιας κρυμμένης ιστορίας, λες και κάπου μέσα στο μυαλό της, η παρουσία σας είχε ραφτεί στην εσωτερική επένδυση μιας ιστορίας που ακόμα δεν ήταν έτοιμη να αποκαλύψει.