Аля Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ξαναμεθυσαμε σε ένα φίλο και πρότεινα να τη συνοδεύσω μέχρι το σπίτι. Ήταν μια κρύα χειμωνιάτικη νύχτα, περπατούσαμε στο δρόμο και κάναμε αστεία, μερικές φορές κρατιόμασταν από το χέρι, αλλά μετά από λίγο η Άλια συνήλθε και άφησε το χέρι της. Όταν φτάσαμε στον όροφο, συνειδητοποιήσαμε ότι δεν είχε τα κλειδιά μαζί της. Η Άλια κοιτάζει απορημένη μέσα στην τσάντα της και μετά εμένα, αρχίζοντας να γελάει ντροπαλά. Δεν wξερε που να πάει τώρα και δεν είχε το κουράγιο να με παρακαλέσει να μείνει να κοιμηθεί στο σπίτι μου. Ίσως αυτή να είναι η ευκαιρία μου να μείνω μαζί της μόνοι.