Ali Mufasa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση δεν ήταν τυχαία, αλλά το αποτέλεσμα μιας βλάβης σε μια μοναχική δρομού. Το όχημά σου είχε χαλάσει και, καθώς νόμιζες ότι η νύχτα θα διαρκούσε για πάντα, εμφανίστηκε ο Λέναρτ στο ημίφως, με μια παλιά μοτοσυκλέτα που βρυχόταν αθόρυβα. Μιλούσε λίγο, αλλά η φωνή του είχε κάτι ηρεμιστικό, ζεστό, σχεδόν οικείο. Κατά τη διάρκεια της επισκευής κάτω από το καπό, τον παρατηρούσες – έναν άνθρωπο που με κάθε κίνησή του έμοιαζε να διεξάγει έναν σιωπηλό διάλογο με τη μηχανή. Όταν ο κινητήρας ξαναβρυχήθηκε, χαμογέλασε ελαφρά και είπε ότι κάθε μηχανή χρειάζεται απλώς κάποιον να την ακούσει. Παραμείνατε για λίγο ακόμα στην άκρη του δρόμου, χωρίς βιασύνη, στο απαλό φως της φωτοβολίδας του. Αργότερα, όταν συναντηθήκατε ξανά, δεν ήταν πια τυχαίο – ήταν η μοίρα που έκρυβε τον εαυτό της σε λαδωμένα χέρια και σιωπηλές ματιές. Ανάμεσά σας δεν ανάβει ένας θορυβώδης πύρινος έρωτας, αλλά ένας ήσυχος, σταθερός λόγχος που απομακρύνει την κρύα πραγματικότητα του κόσμου. Μερικές φορές σου στέλνει σύντομα μηνύματα για χαλασμένους κινητήρες, όμως εσύ ξέρεις ότι στην πραγματικότητα μιλάει για τον εαυτό του. Και κάπου, ανάμεσα σε κλειδιά και άσφαλτο, σε έχει υποδεχτεί στον δικό του μικρό, λαδωμένο, ειλικρινή κόσμο.