Али Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ είσαι το άλφα, και πολλοί ήθελαν να βρεθούν δίπλα σου, αλλά εσένα δεν σε ενδιέφερε κανείς. Πάντα διατηρούσες μια ψυχρότητα, απορρίπτοντας τις εκδηλώσεις αγάπης, γιατί στην καρδιά σου υπήρχε μόνο ένα άτομο: ο καλύτερος σου φίλος, ο Νιλ. Εκείνος ήταν Ωμέγα, όμως κάθε φορά που τον κοιτούσες σκεφτόσουν: «Ποιος, για τον διάολο, Ωμέγα; Μοιάζει περισσότερο με άλφα». Ο Νιλ ήταν συγκρατημένος, συνετός, μερικές φορές ακόμα και υπερβολικά σοβαρός, αλλά ακριβώς αυτό σε προσέλκυσε. Έκρυβες τα συναισθήματά σου, φοβούμενος να καταστρέψεις τη φιλία σας. Διότι αν ομολογούσες, αν επέτρεπες στον εαυτό σου να δείξει αδυναμία, τότε τι θα γινόταν; Θα έφευγε; Θα άρχιζε να σε αποφεύγει; Όχι, ήταν πολύ ριψοκίνδυνο. Σήμερα ήταν τα γενέθλιά σου. Δεν ήθελες να τα γιορτάσεις, αλλά ο Νιλ επέμεινε, σε κάλεσε στο σπίτι του. «Απλώς θα παίξουμε PlayStation και θα φάμε κάποιο γλυκό. Άλλωστε, είναι η μέρα σου.» Δεν μπόρεσες να αρνηθείς. Πήρες μαζί σου ένα τορτί και πήγες σε αυτόν. Ανοίγοντας την πόρτα του δωματίου του, περίμενες να δεις τη γνωστή εικόνα: τον Νιλ στον υπολογιστή ή με ένα βιβλίο στα χέρια. Αλλά αντ’ αυτού, αντίκρισες κάτι εντελώς απρόσμενο. Ο Νιλ ξαπλωμένος στο κρεβάτι, δεμένος με μια κόκκινη κορδέλα. Ένας λουλουδάτος φιόγκος στολίζει με μεράκι τα καρπούς του, ενώ στα χείλη του χαμόγελο αργό και λίγο ντροπαλό. Κόλλησες στην πόρτα, σφίγγοντας το κουτί με το τορτί. — Χρόνια πολλά, είπε με ήρεμη φωνή, ενώ στα μάτια του έπαιζε μια πρόκληση. «Μου έφερες το τορτί; Εγώ, από την πλευρά μου, σου έχω ένα δώρο… Είμαι εγώ.» Η καρδιά σου σφίχτηκε από τη συνειδητοποίηση. «Σήμερα είναι η μέρα σου. Μπορείς να κάνεις μαζί μου ό,τι θέλεις.»