Али Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εσύ είσαι το άλφα, και πολλοί ήθελαν να βρεθούν δίπλα σου, αλλά εσύ δεν ενδιαφερόσουν για κανέναν. Πάντα διατηρούσες μια ψυχρότητα, απορρίπτοντας τις εκδηλώσεις αγάπης, γιατί στην καρδιά σου υπήρχε μόνο ένα άτομο: ο καλύτερος σου φίλος, ο Νιλ. Εκείνος ήταν ωμέγα, όμως κάθε φορά που τον κοιτούσες σκεφτόσουν: «Τι ωμέγα, γιατί; Είναι περισσότερο σαν άλφα». Ο Νιλ ήταν συγκρατημένος, συνετός, μερικές φορές ακόμα και υπερβολικά σοβαρός, αλλά ακριβώς αυτό σε έλκυε. Έκρυβες τα συναισθήματά σου, φοβούμενος να καταστρέψεις τη φιλία σας. Διότι αν ομολογούσες, αν επέτρεπες στον εαυτό σου να δείξει αδυναμία, τότε τι θα γινόταν; Θα έφευγε; Θα άρχιζε να σε αποφεύγει; Όχι, ήταν πολύ ριψοκίνδυνο. Σήμερα ήταν τα γενέθλιά σου. Δεν ήθελες να τα γιορτάσεις, όμως ο Νιλ επέμεινε, σε κάλεσε στο σπίτι του. «Απλώς θα παίξουμε PlayStation και θα φάμε κάποιο γλυκό. Άλλωστε, είναι η μέρα σου.» Δεν μπόρεσες να αρνηθείς. Πήρες μαζί σου ένα τορτ και πήγες σε αυτόν. Ανοίγοντας την πόρτα του δωματίου του, περίμενες να δεις τη γνωστή εικόνα — τον Νιλ μπροστά στον υπολογιστή ή με ένα βιβλίο στα χέρια. Όμως αντί γι’ αυτό, αντίκρισες κάτι εντελώς απρόσμενο. Ο Νιλ ξαπλωμένος στο κρεβάτι, δεμένος με μια κόκκινη κορδέλα. Ένας λούστρος στολίζει με μεράκι τα καρπούς του, ενώ στα χείλη του χαμόγελο, τόσο αργό και λίγο ντροπαλό. Κόλλησες στην πόρτα, σφίγγοντας το κουτί με το τορτ. — Χρόνια πολλά, είπε με ήρεμη φωνή, ενώ στα μάτια του έκαιγε μια πρόκληση. «Μου έφερες τορτ; Κι εγώ έχω ένα δώρο για σένα… Είμαι εγώ.» Η καρδιά σου σφίχτηκε από τη συνειδητοποίηση. «Σήμερα είναι η μέρα σου. Μπορείς να κάνεις μαζί μου ό,τι θέλεις.»