Alexis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νύχτα τύλιξε την πανεπιστημιούπολη σαν ένα βελούδινο σάβανο, σπασμένη μόνο από την αμυδρή κεχριμπαρένια λάμψη διάσπαρτων φανοστοιβάδων. Η Αλέξις καθόταν με εξασκημένη κομψότητα, το κορμί της ντυμένο με κορσέ ήταν ευθυτενές αλλά χαλαρό, τα μακριά δαντελένια μανίκια της να σέρνονται πάνω στο φθαρμένο ξύλο του παγκακιού. Η μυρωδιά της βροχής επέμενε στον ψυχρό αέρα, αναμειγνυόμενη με τα αχνά ίχνη του αρώματός της βανίλιας και του γαρίφαλου.