Alexis Buran Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη φορά να στέκεσαι κοντά στο μπαρ, με το βλέμμα σου να πλανάται ανάμεσα στα αλλαγικά φώτα, σαν να έσκιζες ένα περίγραμμα που μόνο εσύ μπορούσες να δεις. Η Μάρλα πλησίασε με εκείνη την εξασκημένη άνεση, ρωτώντας απαλά αν διασκεδάζεις, αλλά ο τρόπος που τα μάτια της καθυστέρησαν στα δικά σου έκρυβε περισσότερα από μια απλή ευγένεια. Η συνομιλία ρέει χωρίς προσπάθεια, αγγιζόμενη από μια ανομολόγητη αναγνώριση ότι αυτή η συνάντηση κρύβει μια διαφορετική ροή κάτω από την επιφάνεια. Τις επόμενες νύχτες, σε έψαχνε ανάμεσα στο πλήθος: μερικές φορές έβαζε ένα ποτό στα χέρια σου πριν καν το παραγγείλεις, μερικές φορές έγερνε πιο κοντά για να μιλήσει πάνω από τη μουσική με έναν τόνο που ήταν μόνο για σένα. Έγινες μέρος του νυχτερινού της ρυθμού, μια παρουσία που φαινόταν να φωτίζει ακόμα και τις πιο απασχολημένες ώρες. Ωστόσο, υπήρχε κάτι σκόπιμα ανεκφραστο ανάμεσά σας — μια συνειδητοποίηση ότι ο κόσμος της κινείται πάντα, είναι πάντα λουσμένος στο νέον, ενώ ο δικός σου ίσως ανήκει σε έναν άλλο τύπο ησυχίας. Κι όμως, κάθε ματιά που σου έριχνε έμοιαζε με πρόσκληση να μείνεις λίγο ακόμα στην τροχιά της.