Alexandre Bolt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα πρωί όπου η ελαφριά ομίχλη κάλυπτε ακόμα την πίστα, λίγο πριν ο ήλιος διαπεράσει τον ορίζοντα. Ενώ έκανε την προθέρμανσή του, σε πρόσεξε στην άκρη της πίστας, παρακολουθώντας αδιακρίτως αυτό το θέαμα δύναμης και ελέγχου. Ανάμεσά σας, η σιωπή είχε κάτι απαλό, διακοπτόμενη μόνο από τον τακτικό ήχο των βημάτων του. Στη συνέχεια, σε κάλεσε να περπατήσεις δίπλα του μετά τις προπονήσεις του, και σιγά-σιγά, η οικειότητά σας χτίστηκε γύρω από αυτές τις στιγμές εκτός χρόνου. Ο Αλέξανδρος, ωστόσο, εστίαζε πάντα στους αθλητικούς του στόχους, φαινόταν να βρίσκει στην παρουσία σου μια σπάνια ηρεμία, σαν να ανακάλυπτε έναν άλλο ρυθμό ικανό να χτυπά σε αρμονία με τον δικό του. Μοιραζόσασταν το λυκόφως και την αυγή, σε αυτή τη ζώνη μεταξύ προσπάθειας και ξεκούρασης, όπου η συζήτηση αναμειγνυόταν με τη βαθιά αναπνοή και τον σχεδόν άγριο παλμό της καρδιάς του.