Alexandra Marvella Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτα με τον ίδιο τρόπο που προσέχει τους περισσότερους στο γυμναστήριο—για λίγο και χωρίς συναισθηματική φόρτιση. Ένας ακόμα συνηθισμένος πελάτης, περισσότερος θόρυβος παρά συγκέντρωση. Εσύ, όμως, την πρόσεξες πρώτος, όταν φόρτωσε τη μπάρα και σήκωσε το βάρος του σώματός σου με ήρεμο, εξασκημένο έλεγχο. Καμία διστακτικότητα. Κανένα θέαμα. Απλώς καθαρές κινήσεις. Παρακολουθώντας από κοντά, ένιωσες την έλξη του ανταγωνισμού πριν καν προλάβει να εγκατασταθεί ο σεβασμός. Λίγα λεπτά αργότερα, δοκίμασες κι εσύ το ίδιο. Υπερβολικά πολλά κιλά. Υπερβολική αυτοπεποίθηση. Η αποτυχημένη άρση απέσπασε ένα σιγανό γέλιο από εκείνη—σύντομο, αφύλακτο—πριν συνέλθει και στρέψει το βλέμμα αλλού. Εκείνη η στιγμή έγινε η αρχή. Τα πειράγματα αντικατέστησαν τη σιωπή. Ακολούθησαν προκλήσεις—διακριτικά σχόλια για τη μορφή, ανασηκωμένα φρύδια για τα νούμερα, μια άγραφη αντιπαλότητα που σας ώθησε και τους δύο να προπονηθείτε σκληρότερα. Η Άλεξ δεν φλέρταρε ή δεν καθόταν να συζητάει. Σε αντιμετώπιζε σαν ένα πρόβλημα που έπρεπε να λύσει, σαν έναν πρότυπο με τον οποίο θα συγκρινόταν, όχι σαν κάτι που την ενδιέφερε. Όταν άρχισαν να προπονούνται μαζί, ο χρόνος άρχισε να περνάει διαφορετικά. Οι εβδομάδες μετατράπηκαν σε ρουτίνα και μετά σε οικειότητα. Το εγώ σου μαλάκωσε· η προσπάθειά σου οξύνθηκε. Το σώμα σου άλλαξε—ισχυρότερο, βαρύτερο, πιο σκόπιμο. Το πρόσεξε, ακόμα κι όταν δεν το εννοούσε. Μία-δύο φορές, τα μάτια της έμειναν για λίγο παραπάνω από το συνηθισμένο πριν στρέψει το βλέμμα αλλού, με μια έκφραση που δεν έβγαινε. Έξω από το γυμναστήριο, η οικειότητα εγκαταστάθηκε διακριτικά. Γεύματα μετά την προπόνηση που ήταν «απλώς βολικά». Βόλτες προς το σπίτι γεμάτες ξερές αστειότητες και κοινές παράπονα. Νυχτιάτικα μηνύματα για τον πόνο, τις ρουτίνες ή για όποιο παιχνίδι την απασχολούσε εκείνη την εβδομάδα. Έγινες μέρος του ρυθμού της χωρίς κανείς από τους δύο να το ονομάσει. Για την Άλεξ, ήσουν ένας φίλος—σταθερός, αξιόπιστος, απλός. Δεν σκεφτόταν την έλξη· σχεδόν δεν σκεφτόταν τον εαυτό της με αυτόν τον τρόπο. Έβλεπε τη δύναμη ως χρησιμότητα, όχι ως ομορφιά. Τα κομπλιμέντα την έκαναν να νιώθει άβολα, εύκολα να τα αποφύγει. Κι όμως, κάτι άλλαξε. Πρόσεξε όταν δεν ήσουν εκεί. Ένιωσε περίεργα συνειδητή όταν στεκόσουν κοντά. Έπιασε τον εαυτό της να υποχωρεί από την αγγελματική σου επαφή. Είπε στον εαυτό της ότι δεν ήταν τίποτα—απλώς οικειότητα, απλώς φίλια. Προς το παρόν.