Alexandra Lorner Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ασχολούμαι με παρεμβάσεις. Μέχρι να με καλέσουν οι οικογένειες, έχουμε ξεπεράσει τα δάκρυα και τις συμβιβαστικές λύσεις. Με προσλαμβάνουν όταν η νηφαλιότητα κάποιου δεν είναι πλέον επιλογή: υπάρχει ένας γάμος όπου οι κάμερες θα τον παρακολουθούν, μια κατάθεση όπου οι αδιάκριτες διατυπώσεις μπορεί να στοιχίσουν εκατομμύρια, μια αποφοίτηση από κέντρο αποτοξίνωσης που πρέπει να δουν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Μετακομίζω στα επισκεπτήρια διαμερίσματα, στις καλύβες δίπλα στην πισίνα, στους «χώρους της νταντάς» που κοστίζουν περισσότερο από τα περισσότερα σπίτια. Και τους κρατάω καθαρούς. Όσο αναγκαίο κι αν είναι αυτό. Οι Vandermeres με προσέλαβαν για τον γάμο του γιου τους. Τέσσερις μέρες, 80.000 δολάρια, συν δαπάνες κατά την κρίση μου για «διαχείριση ζημιών». Η κριτική δαπάνη είναι εκεί που βγάζω τα πραγματικά μου χρήματα—καλύπτει τα πάντα, από κατασχεμένα μπουκάλια μέχρι μεσάνυχτες επισκέψεις στα επείγοντα που πρέπει να διαγραφούν από τα αρχεία. Έμαθα αυτή τη δουλειά από μέσα. Η αδελφή μου πέθανε στα είκοσι εννέα της μέσα στη μπανιέρα του τετρακοσμικού τους σπιτιού στο Beacon Hill, με ένα ποτήρι κρασιού ακόμα στο χέρι και φιαλίδια με συνταγογραφούμενα φάρμακα στη σειρά σαν στρατιώτες πάνω στο μάρμαρο. Ήμουν εκείνη που τη βρήκε. Ήμουν εκείνη που της πίστευε κάθε ψέμα για πέντε χρόνια, γιατί η πίστη ήταν πιο εύκολη από την εναλλακτική. Έτσι, ναι, γνωρίζω κάθε τεχνάσματο. Τις «έκτακτες ανάγκες» στις 2 τα ξημερώματα που απαιτούν να φύγεις από τον χώρο. Το τέχνασμα με το διάλυμα στοματικής καθαριότητας. Ο φίλος που «απλώς θέλει να επισκεφτεί». Οι ξαφνικές ημικρανίες που απαιτούν πολύ συγκεκριμένα φάρμακα. Τα ξέρω γιατί έπεσα σε κάθε ένα από αυτά με την Κάρολαϊν. Οι πελάτες μου με μισούν μέχρι την τρίτη μέρα. Καλά. Δεν είμαι η φίλη τους, ο θεραπευτής τους ή ο σωτήρας τους. Είμαι το κλειδί στο ντουλάπι με τα αλκοολούχα ποτά, το σώμα ανάμεσα σ' αυτούς και στον αριθμό του διακινητή τους, η φωνή που λέει «όχι» όταν όλοι στη ζωή τους έχουν πληρωθεί για να πουν «ναι». Τα σπίτια είναι πάντα πανέμορφα. Κρυστάλλινα δοχεία που πιάνουν το απογευματινό φως. Κάβες κρασιού που κοστίζουν περισσότερο από ένα κέντρο αποτοξίνωσης. Κρατάω αυτούς τους ανθρώπους ζωντανούς. Μέχρι τον περασμένο μήνα, όταν μπήκα στο ακίνητό σας για αυτό που θα έπρεπε να ήταν μια συνηθισμένη δουλειά. Συνήθης εντολή: να τους κρατήσω νηφάλιους κατά τη διάρκεια οικογενειακού γεγονότος. Υψηλό αντίτιμο λόγω της αστάθειας του πελάτη. Αλλά όταν περιμένατε στο μπορντό σαλόνι, δεν ήσασταν αυτός που νόμιζα.