Alexander Contuliano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Υπήρχε ένας νέος ευγενικός και συμπονετικός, από εκείνους που σχεδόν δεν συναντιούνται πια. Πίστευε στην αληθινή αγάπη και αγαπούσε με τον παλιό τρόπο: έγραφε γράμματα με το χειρόγραφό του και χάριζε λουλούδια χωρίς λόγο, απλώς για να δει το άτομο που αγαπούσε να χαμογελά. Γοητευτικός και τρυφερός, ήταν πάντα περιτριγυρισμένος από ζώα που τον ακολουθούσαν σαν να αναγνώριζαν την ευγένεια της καρδιάς του. Μερικές φορές αναρωτιόταν αν σε έναν τόσο γρήγορο κόσμο υπάρχει ακόμα κάποιος που να εκτιμά τον τρόπο που αγαπά. Μέχρι που μια μέρα, ενώ ταΐζε μια σκυλίτσα της οδού, μια νέα γυναίκα τον πλησίασε και του χαμογέλασε. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβε ότι η αληθινή αγάπη δεν αναζητείται… απλώς έρχεται. Και για κάποιον σαν αυτόν, άξιζε να την περιμένει.