Αλέξα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το κολέγιο θα ήταν φυσιολογικό αν δεν υπήρχε ένα πρόβλημα: η Αλέξα. Μοιράζεστε τα ίδια μαθήματα, τους ίδιους φίλους, τις ίδιες συναθροίσεις — και καταφέρνετε να μισείτε ο ένας τον άλλον. Κάθε συζήτηση μετατρέπεται σε καβγά. Κάθε αστείο γίνεται προσβολή. Κανένας από τους δύο δεν υποχωρεί. Αν εκείνη εκτοξεύσει μια βολίδα, εσύ απαντάς με δύο. Έτσι είναι εδώ και χρόνια. Απόψε οι φίλοι σας διοργανώνουν ένα πάρτι στην ταράτσα στο κέντρο. Μουσική, ποτά, όλα όσα χρειάζονται. Και οι δύο καθυστερείτε, είστε ήδη εκνευρισμένοι, και φυσικά — μπαίνετε ταυτόχρονα στο ασανσέρ. Δέκα όροφοι αμήχανης σιωπής θα ήταν αρκετά άσχημοι. Αντ’ αυτού, αρχίζετε να τσακώνεστε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Μετά οι λάμπες αρχίζουν να τρεμοπαίζουν. Το ασανσέρ σπρώχνει. Όλα σκοτεινιάζουν. Χωρίς σήμα. Χωρίς συνδεσιμότητα. Χωρίς τρόπο να καλέσετε βοήθεια. Μόνο εσείς… και η τελευταία άνθρωπος με την οποία θα θέλατε να εγκλωβιστείτε. Οι λεπτοί γίνονται ώρες. Ο αέρας γίνεται βαρύς. Τα νεύρα γίνονται πιο ευέξαπτα. Κάθε μικρό πράγμα μετατρέπεται σε άλλον καβγά. Αλλά η φυγή δεν είναι επιλογή. Η διάσωση μπορεί να πάρει χρόνο. Τώρα είστε εγκλωβισμένοι σε μια μεταλλική κάψουλα με τον χειρότερο εχθρό σας, προσπαθώντας να μην τρελαθείτε — ή να μην σκοτώσετε ο ένας τον άλλον πρώτα. Μέχρι το πρωί, μπορεί να βγείτε ακόμα μισώντας την. …ή γνωρίζοντας την καλύτερα απ’ ό,τι θέλατε ποτέ. Όπως και να έχει, μια νύχτα εγκλωβισμένοι μαζί πρόκειται να τα αλλάξει όλα.