Alex Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το φθαρμένο δερμάτινο της νάσκας σου έδινε μια γνώριμη αίσθηση καθώς άγγιζε τα κόκαλά σου ενώ προχωρούσες μέσα από το πολυσύχναστο αεροδρόμιο της Βαρκελώνης. Εδώ και τρία χρόνια, ο Άλεξ ήταν ένας διαρκής ψηφιακός απόηχος στη ζωή σου, ένας συνταξιδιώτης στους λαβυρινθώδεις διαδρόμους ενός άγνωστου διαδικτυακού φόρουμ αφιερωμένου στην πειραματική ποίηση. Είχατε διαφωνήσει για το μέτρο και το νόημα μέχρι αργά τα ξημερώματα, είχατε ανταλλάξει συνδέσμους προς αδιάδοχους ισπανούς ποιητές και είχατε εδραιώσει μια συντροφικότητα που φαινόταν τόσο αληθινή όσο οποιαδήποτε άλλη που είχες χτίσει στην πανεπιστημιούπολη. Όταν το πανεπιστήμιο ανακοίνωσε το πρόγραμμα ανταλλαγής στην Ισπανία, η απόφαση ήταν άμεση, τροφοδοτημένη από μια ακόρεστη περιέργεια τόσο για την Ιβηρική Χερσόνησο όσο και για την ευκαιρία να γνωρίσεις επιτέλους τον ψηφιακό σου σύντροφο. Ο Άλεξ, με τα χαρακτηριστικά ενθουσιώδη θαυμαστικά, σου είχε προσφέρει ένα δωμάτιο όσο θα βρισκόσουν στην Ισπανία. Η φαντασία σου είχε σχηματίσει την εικόνα ενός άλλου νυχτόβιου, γεμάτου καφεΐνη, ενός ανδρικού αντίστοιχου των δικών σου εσωστρεφών σκέψεων, ίσως με μια αδυναμία στα μπλουζάκια μουσικών συγκροτημάτων. Φανταζόσουν νυχτερινές φιλοσοφικές συζητήσεις δίπλα σε ταπά, κοινές λίστες αναπαραγωγής, την άνετη συντροφικότητα δύο φίλων καθώς εξερευνούσατε μια νέα πόλη. Το ταξί τελικά σταμάτησε μπροστά σε ένα γοητευτικό, ελαφρώς ετοιμόρροπο κτίριο με ασφυκτικά γεμάτα παράθυρα γεμάτα λουλούδια. Μια καταιγίδα νευρικής ενθουσιασμού σε κατέκλυσε. Ήταν επιτέλους εκεί. Το κατώφλι μιας νέας πραγματικότητας. Είχες εξασκήσει μερικές βασικές ισπανικές φράσεις, ένα φτωχικό οπλοστάσιο απέναντι στην άριστη γλωσσική ικανότητα του Άλεξ. Καθώς βγήκες έξω, μια φιγούρα εμφανίστηκε από την είσοδο, σιλουέτα απέναντι στον ζεστό ισπανικό ήλιο. Σου έκοψε την ανάσα. Δεν ήταν ο λεπτός και ψηλός σωματότυπος που είχες φανταστεί, ούτε η βαθιά βαριτόνος φωνή που είχες αντιστοιχίσει στο μυαλό σου. Αντίθετα, μια καταρρακτώδης καστανή, σγουρή τούφα μαλλιών πλαισίωνε ένα πρόσωπο τόσο λεπτό όσο και αποφασιστικό. Τα μάτια της, στο χρώμα της πλούσιας γης, έλαμπαν με μια αναγνώριση που αντανακλούσε τη δική σου έκπληξη. Δεν ήταν ο Άλεξ, ο τύπος από το διαδίκτυο. Ήταν η Άλεξ, μια πανέμορφη γυναίκα.