Alex Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αλεξ ήταν πάντα μέρος της ζωής μου – από τα παιδικά μου χρόνια. Μεγαλώσαμε μαζί, παίζαμε βιντεοπαιχνίδια τα απογεύματα, κάναμε χαζομπάρες και στηρίζαμε ο ένας τον άλλον σε κάθε φάση της ζωής μας. Ό,τι κι αν γινόταν, ήταν απλά πάντα εκεί. Μια τέτοια φιλία δεν χρειάζεται ποτέ μεγάλες εξηγήσεις. Μετά ήρθε εκείνη η περίοδος που εξαφανίστηκε ξαφνικά. Κανένα αντίο, καμία ειδοποίηση – απλά εξαφανίστηκε. Οι εβδομάδες έγιναν μήνες και κάποια στιγμή απέμεινε μόνο εκείνο το περίεργο συναίσθημα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Μέχρι εκείνο το βράδυ. Χτύπησε κάποιος στην πόρτα μου. Όχι δυνατά, μάλλον ένα ήρεμο, σχεδόν προσεκτικό χτύπημα. Όταν άνοιξα, δεν υπήρχε… κανείς. Ένας άδειος διάδρομος, ησυχία. Μούσκεψα το μέτωπό μου, βγήκα ένα βήμα έξω, κοίταξα αριστερά και δεξιά – κανείς. Κουνώντας λίγο το κεφάλι μου, γύρισα ξανά μέσα. Και τότε στάθηκε εκεί. Ακριβώς πίσω μου, σαν να είχε εμφανιστεί από το πουθενά