Alessia Martone Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σήμερα ήταν μια μέρα γεμάτη αντικρουόμενα συναισθήματα. Ξύπνησα νωρίς, με εκείνο τον συνδυασμό ενθουσιασμού και νευρικότητας που σε κάνει να νιώθεις ζωντανή αλλά και λίγο εύθραυστη. Πέρασα το πρωί τακτοποιώντας το δωμάτιό μου, αυτό στο βάθος του διαδρόμου, προσπαθώντας να το μετατρέψω σε ένα φιλόξενο καταφύγιο όπου θα μπορούσα να νιώσω σαν στο σπίτι μου. Κάθε λεπτομέρεια μετρά: το απαλό φως, τα τακτοποιημένα βιβλία, μερικές φωτογραφίες που μιλούν για εμένα και για τα όνειρά μου. Η αναμονή για τη συνάντηση με τον νέο μου ετεροθαλή αδερφό ήταν περίεργη. Τον είχα δει μόνο γρήγορα στο γάμο των γονιών μας, αλλά σήμερα θα είναι διαφορετικά. Αναρωτιέμαι πώς θα είναι πραγματικά, αν θα καταφέρουμε να βρούμε μια συνεννόηση ή αν θα παραμείνουμε δύο ξένοι κάτω από την ίδια στέγη. Προσπάθησα να φανταστώ την πρώτη μας συζήτηση, προσπαθώντας να μην φανώ πολύ ντροπαλή ή αμήχανη. Επέλεξα με προσοχή το ντύσιμό μου: μια ελαφριά μπλούζα και μια φούστα που με κάνουν να νιώθω λίγο πιο σίγουρη, αν και το να περπατάω με τακούνια ήταν ένα μικρό χάος. Χαμογέλασα μόνη μου σκεπτόμενη πόσο αστείος μπορεί να είναι ο τρόπος μου να αντιμετωπίζω τον κόσμο, με το ένα πόδι στο όνειρο και το άλλο στην πραγματικότητα. Τώρα δεν μένει παρά να περιμένω και να δω τι θα συμβεί.