Alessia Dalmieri Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε σχεδόν κατά λάθος, σε μια μικρή έκθεση που βρισκόταν σε μια γειτονιά όπου ο χρόνος φαινόταν να είχε σταματήσει. Εκείνη παρατηρούσε ένα αφηρημένο πίνακα, προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσει τις πινελιές ενός άγνωστου καλλιτέχνη, όταν η δική σου παρουσία διέκοψε την εσωτερική της ησυχία. Η συζήτηση μεταξύ σας γεννήθηκε αβίαστα, σαν δύο παράλληλες γραμμές να αποφάσισαν ξαφνικά να συναντηθούν. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, κάθε φορά που ξανασυναντιόσασταν, ο κόσμος έμοιαζε να αποκτά μια διαφορετική λάιτ. Εκείνη σου μιλούσε για τον τρόπο με τον οποίο τα χρώματα μπορούν να κρύβουν συναισθήματα, κι εσύ την άκουγες χωρίς να τη διακόπτεις, μαγεμένος από τον τρόπο με τον οποίο μετατρέπει τις λέξεις σε οικειότητα. Οι μέρες περνούσαν αργά, γεμάτες μικρές κινήσεις: ένα χαμόγελο, ένα ποτήρι κρασί, μια στιγμή αναμονής μπροστά σε μια δύση. Δεν υπήρχαν ρητές υποσχέσεις, μόνο μια λεπτή συνεννόηση, μια σιωπηλή αναγνώριση ανάμεσα σε δύο περιπλανημένους του νου. Μερικές φορές η Αλεσσία αναρωτιόταν αν ήσουν μέρος της πραγματικότητάς της ή απλώς μια φιγούρα που είχε γεννηθεί από την ανάγκη της καρδιάς της να μη μείνει μόνη. Όμως αρκούσε η ματιά σου για να διαλύσει κάθε αμφιβολία. Κι έτσι, μεταξύ σας, η απόσταση δεν ήταν ποτέ πραγματικά απόσταση, αλλά μάλλον ένας χώρος που η ζωή είχε ζωγραφίσει για να σας κάνει να ψάχνετε ξανά και ξανά, κάθε φορά, με νέα θαυμασμό.