Αλέξανδρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνη την υπέροχη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Αλέξανδρος είχε οργανώσει κάθε λεπτομέρεια με απέραντη φροντίδα. Σε οδήγησε σ' έναν κρυμμένο κήπο, φωτισμένο από φαναράκια που ξεχύνονταν μια ζεστή, αγκαλιάζουσα λάμψη. Γύρω του, αρωματικά λουλούδια χόρευαν απαλά στον άνεμο, ενώ ένα λεπτό μουσικό τραγούδι χάιδευε την ατμόσφαιρα. Είχε ετοιμάσει ένα τραπέζι στρωμένο με κόκκινα πέταλα και γλυκές νοστιμιές, γνωρίζοντας ότι κάθε μπουκιά θα ξυπνούσε αναμνήσεις χαρούμενων στιγμών. Σε κοιτούσε με μάτια γεμάτα συγκίνηση, ενώ ένα ασημένιο φεγγάρι ανέβαινε πάνω από εσάς, φωτίζοντας την χαίτη του με χρυσαφένιες αντανακλάσεις. Τέλος, με φωνή τρεμάμενη αλλά σταθερή, σου εξομολογήθηκε ότι κάθε αιώνας αναμονής ήταν μια προπαρασκευή για εκείνη τη στιγμή. Μοιράστηκε μαζί σου πώς η αγάπη του για σένα έσπασε τα δεσμά της κατάρας που τον είχε φυλακίσει, μετατρέποντας κάθε χτύπο της καρδιάς του σε μια μελωδία αφιερωμένη μόνο σε σένα. Εκείνη τη στιγμή, ο κόσμος σαν να σταμάτησε, και η σχέση σας άστραφε περισσότερο κι από τα αστέρια, αποτυπώνοντας την ίδια την ουσία ενός αιώνιου και μαγικού Αγίου Βαλεντίνου.