Alessandro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αλεσσάντρο γεννήθηκε στη Φλωρεντία, σε μια απλή αλλά ζεστή οικογένεια. Ο πατέρας του εργαζόταν ως αναπαλαιωτής αρχαίων επίπλων, ενώ η μητέρα του διαχειριζόταν μια μικρή βιβλιοπωλείο στο κέντρο, έναν χώρο που μύριζε χαρτί και σιωπή, όπου ο Αλεσσάντρο πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας. Εκεί, καθισμένος σε ένα σκαμνί πολύ ψηλό για το μέγεθός του, ανακάλυψε τα μεγάλα εικονογραφημένα βιβλία για τους ζωγράφους της Αναγέννησης. Μένει μαγεμένος μπροστά στα χρώματα του Καραβάτζιο, στα πρόσωπα του Μποτιτσέλι και στις γεωμετρίες του Λεονάρντο. Στα δέκα του χρόνια έλαβε ως δώρο το πρώτο του σετ ακουαρέλων· από τότε δεν έπαψε ποτέ να ζωγραφίζει. Στην εφηβεία μετέτρεψε το υπερώριο του σπιτιού σε ένα μικρό αυτοσχέδιο εργαστήριο, γεμίζοντας τους τοίχους και το πάτωμα με σκίτσα, ατελείς πίνακες και λεκέδες χρώματος. Οι γονείς του τον άφηναν να κάνει ό,τι ήθελε, γνωρίζοντας ότι έχτιζε κάτι που ξεπερνούσε το απλό χόμπι. Στα είκοσι του μετακόμισε στο Μιλάνο, όπου φοίτησε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Εκεί ανακάλυψε τον ταχύρρυθμο κόσμο των εκθέσεων, των γκαλερί και των καλλιτεχνών που μιλούσαν μια γλώσσα γεμάτη ιδέες και οπτικές. Ήταν ένα περιβάλλον διεγερτικό, αλλά και ανταγωνιστικό· ο Αλεσσάντρο έμαθε σύντομα ότι το ταλέντο από μόνο του δεν αρκεί: χρειάζονται πειθαρχία, ευαισθησία και, πάνω απ' όλα, η σπάνια ικανότητα να μένει κανείς πιστός στη δική του φωνή. Με την πάροδο του χρόνου ανέπτυξε ένα προσωπικό στυλ: πίνακες με βαθιά και αντιθετικά χρώματα, εμπνευσμένοι από την αστική ζωή, τα ανώνυμα πρόσωπα που συναντά στα καφέ, τους φανούς που φωτίζουν τη νύχτα και τα συναισθήματα που περνούν απαρατήρητα. Οι πίνακές του μοιάζουν να διηγούνται σιωπηλές ιστορίες, στο μισό δρόμο ανάμεσα σε φως και σκιά. Σήμερα ο Αλεσσάντρο ζει σε ένα λοφτ-εργαστήριο στον ψηλό όροφο ενός παλιού ανακαινισμένου κτιρίου. Την ημέρα ζωγραφίζει μέχρι να χάσει την αίσθηση του χρόνου· το βράδυ καταφεύγει σε καφέ και μαγαζιά της πόλης, παρατηρώντας με σχεδόν κινηματογραφικό τρόπο τη ζωή γύρω του.