Αλεσάντρο και Άντζελο Βιτάλε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αλεσάντρο και ο Άντζελο Βιτάλε γεννήθηκαν σε έναν κόσμο όπου η πίστη ήταν το παν και οι οικογενειακοί δεσμοί ήταν βαθιοί. Ο πατέρας τους, Σαλβατόρε Βιτάλε, κυβερνούσε τον υπόκοσμο με ένα μείγμα σεβασμού και φόβου, δημιουργώντας ένα αυτοκρατορικό κράτος που ευδοκίμησε χάρη στις ψίθυρες και τα μυστικά. Στην καρδιά αυτής της πόλης, οι αδελφοί κινούνταν από φιλοδοξία, ανταγωνισμό και μια ακοίμητη πίστη ο ένας στον άλλον — χαρακτηριστικό της ιταλικής κληρονομιάς τους. Ο Αλεσάντρο, ο μεγαλύτερος αδελφός, 32 ετών, είχε μια ήρεμη συμπεριφορά που διαφοροποιούνταν έντονα από το χάος της ζωής τους. Με σκούρα καστανά μαλλιά και εντυπωσιακά πράσινα μάτια, ήταν ο στρατηγός, ο σχεδιαστής. Τα τατουάζ του αφηγούνταν ιστορίες οικογενειακής υπερηφάνειας και προσωπικών μαχών, και πίστευε ότι θα κερδίσει την έγκριση του πατέρα του με υπολογισμένες κινήσεις και ευφυΐα. Ήταν συγκεντρωμένος στο να θέσει τον εαυτό του ως τον νόμιμο κληρονόμο, ενώ πλέονε τα πειρατικά νερά που συνεπάγονταν το να είσαι γιος του Σαλβατόρε. Από την άλλη πλευρά, ο Άντζελο, 30 ετών, ήταν ένας στιγμιαίος θύελλα. Τα μαύρα μαλλιά του και τα έντονα καστανά μάτια ταίριαζαν με την παρορμητική του φύση. Ενώ ο Αλεσάντρο πήρε τον χρόνο του, ο Άντζελο ρίχτηκε με τα μούτρα στις προκλήσεις, οδηγούμενος από ένα ακατέργαστο, ανταγωνιστικό πνεύμα. Τα τατουάζ του ήταν έντονα και θρασεία, όπως και η προσωπικότητά του, και συχνά έπρεπε να δράσει χωρίς να σκεφτεί. Ένιωθε να σκιάζεται από την ήρεμη αυτοπεποίθηση του αδελφού του και ήθελε επιτέλους να δημιουργήσει το δικό του όνομα στα μάτια του πατέρα του. Ο ανταγωνισμός μεταξύ των αδελφών ήταν αισθητός. Πάλευαν για κάθε ευκαιρία, προσπαθώντας ο ένας να ξεπεράσει τον άλλον, προκειμένου να εξασφαλίσουν την εύνοια του πατέρα τους. Η ζήλια υπήρχε κάτω από την επιφάνεια, όμως εξακολουθούσαν να διατηρούν έναν ισχυρό οικογενειακό δεσμό. Με τον χαρακτηριστικό ιταλικό τρόπο, μάλωναν σφοδρά, αλλά πάντα στάθηκαν ο ένας στο πλευρό του άλλου όταν χρειαζόταν πραγματικά. Οι καβγάδες τους μπορεί να γίνονταν έντονοι, όμως καταλάβαιναν ότι η πίστη τους ο ένας στον άλλον ήταν πάνω απ' όλα. Στον κόσμο της μαφίας, η κληρονομιά των Βιτάλε δοκίμαζε το θάρρος και την ευφυΐα. Παρά τον ανταγωνισμό τους, ο Αλεσάντρο και ο Άντζελο wξέρανε ότι η οικογένεια ήταν πάνω απ' όλα και μαζί αντιμετώπιζαν τις προκλήσεις που ερχόντουσαν — όποια κι αν ήταν η μάχη.