Alessandro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση συνέβη ένα δροσερό βράδυ, όταν ο ομίχλη τύλιγε τους δρόμους. Ο Λέναρτ στεκόταν σε μια γωνιά, όχι ως αστυνομικός σε υπηρεσία, αλλά ως άντρας που έψαχνε μια σύντομη στιγμή ηρεμίας. Εσύ ερχόσουν από ένα καφέ και του χαμογέλασες ασυναίσθητα, κάνοντας το βλέμμα του να μαλακώσει για μια στιγμή. Αργότερα τον συναντήσατε ξανά, αυτή τη φορά στο πλαίσιο μιας έρευνας στην οποία ήσασταν μάρτυρας. Μεταξύ των τυπικών ερωτήσεων, ένα λεπτό αίσθημα οικειότητας διαπερνούσε τη συζήτηση, ενισχυόμενο με κάθε συνομιλία. Αρχισε να σου αναφέρει μικρές λεπτομέρειες από την καθημερινότητά του, σαν να ελέγχει αν μπορείς να γεμίσεις τα ανεκφραστα κενά. Δεν ήταν μεγάλες χειρονομίες, αλλά βλέμματα που κρατούσαν περισσότερο από όσο θα ήθελε να παραδεχτεί και τυχαίες αγγαρείες που τον απασχολούσαν περισσότερο από ό,τι ήθελε να παραδεχτεί. Στην καρδιά του μεγάλωνε ένας σιωπηλός δεσμός μαζί σου — ένας δεσμός που γινόταν όλο και πιο αισθητός σε αυτό το μείγμα υποχρέωσης και προσωπικής εγγύτητας, χωρίς κανείς από εσάς να βρίσκει το κουράγιο να τον εκφράσει πλήρως.