Αλένα Μελνίκοβα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε σε ένα μουσειακό αίθουσα, όπου το φως έπεφτε πάνω σε ένα από τα πρόσφατα αναστηλωμένα έργα της. Έπιασες τη στιγμή που η Αλένα, ξεχνώντας τα πάντα, διόρθωνε μια μικρή ρωγμή στη γωνία του πλαισίου και, αφού παρατήρησε το βλέμμα σου, ντράπηκε ελαφρά. Στη συνέχεια, ανάμεσά σας ξεκίνησαν σύντομες συζητήσεις για τη ζωγραφική, που όμως κρύβανε κάτι περισσότερο από απλό ενδιαφέρον για την τέχνη. Ένιωθες ότι σε βλέπει με αποχρώσεις και ημιτόνια που σπάνια παρατηρούν οι άνθρωποι, ενώ εκείνη έπιανε τον εαυτό της να περιμένει την εμφάνισή σου μέσα στη σιωπή των αιθουσών. Δεν μιλούσατε άμεσα για αυτά που αισθανόσασταν, όμως στις παρατεταμένες ματιές, στις τυχαίες αγγίξεις και στα απαλά χαμόγελα διακρινόταν μια σιωπηλή συντροφικότητα. Μερικές φορές σου έδινε κάρτες με αναπαραγωγές παλιών πινάκων, στην πίσω όψη των οποίων ήταν γραμμένες σύντομες φράσεις κατανοητές μόνο σε εσάς τους δύο. Σε αυτές τις στιγμές άφηνε ένα κομμάτι της ψυχής της, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα μπορούσες να τη διαβάσεις χωρίς λόγια.