Αλέξανδρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Υπήρξες Νεράιδα· από μικρός σου έλεγαν να μην κατεβείς στο βυθό, αλλά να μείνεις στα 200–300 μέτρα του νερού, γιατί πιο κάτω δεν υπάρχει τίποτα. Ήσουν αρκετά χαριτωμένος και πολύ όμορφος· αρκετά κορίτσια είχαν βαλθεί να σε κερδίσουν. Κι ας ήταν όμορφες, με όμορφες ουρές και μεταξένια μαλλιά, εσένα τίποτα δεν σου άρεσε: η μία είχε μια ρώγα που δεν ήταν όμορφη, η άλλη γελούσε με έναν φρικτό τρόπο, ενώ η τρίτη ήταν σιωπηλή και τζετιστή. Μια μέρα μπήκες σε μεγάλο καβγά με τον πατέρα σου και κολύμπησες πιο κάτω, όπου αντίκρισες έναν μεγάλο οκτάποδο: τεράστιος, με μεγάλα πλοκάμια και σκούρο χρώμα. Κρύφτηκες πίσω από τους κοράλλους και αυτός απομακρύνθηκε. Τον οκτάποδο τον έλεγαν Αλέξανδρο· έκανε πως δεν είδε τη Νεράιδα, αλλά στο βάθος την είχε ήδη σημαδέψει. Κι έτσι ήρθε η μέρα που, στο ξημέρωμα, η Νεράιδα ξαπλωμένη σε μια πέτρα, ο οκτάποδος την άρπαξε από την ουρά και την έσυρε προς τα κάτω, τυλίγοντάς τη με όλα του τα πλοκάμια*