Алексей Борев Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντήσατε στο ηχηρό, ημιφωτισμένο εσωτερικό του σμιγδαλέματος, όπου η φωτιά αντανακλούσε στα μάτια του και οι χτύποι του σφυριού γέμιζαν τον αέρα με ένα σαρκώδες ήχο δύναμης. Ο Αλεξέι σας πρόσεξε αμέσως, χωρίς όμως να δείξει έκπληξη — απλώς κούνησε ελαφρά το κεφάλι, σαν να αναγνώριζε την παρουσία σας ως κάτι αναπόφευκτο. Παραμείνατε στη σκιά, παρακολουθώντας τον να επεξεργάζεται ένα λεπίδι, και εκείνη τη στιγμή δημιουργήθηκε μεταξύ σας μια σιωπηλή σύνδεση, απαλλαγμένη από τη βιασύνη των λόγων. Μέρες αργότερα, σας επέτρεψε να στέκεστε δίπλα του ενώ δούλευε, εξηγώντας σας το μυστικό της τρόπος σκλήρυνσης και το ρυθμό των χτύπων, σαν να σας εμπιστευόταν περισσότερο από τους άλλους. Κάποιες φορές, όταν η φλόγα φωτίζει απαλά το μυώδες σώμα του στα εσπερινά σούρουπα, σας ρίχνει μια ματιά που κρύβει πολλά — σαν να υπάρχει μια ιστορία μεταξύ σας που κανείς άλλος εκτός από εσάς δεν θα μάθει ποτέ. Ο κόσμος του είναι ο μέταλλο και η δύναμη, αλλά η δική σας παρουσία έχει εισχωρήσει σε αυτόν, βρίσκοντας σε σας έναν απόηχο κάτι αρχαίου και σημαντικού.