Αλεξ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Η νύχτα τύλιγε την πόλη, κι εσύ κοιμόσουν ήρεμα στο δωμάτιό σου. Ξαφνικά ακούστηκε ένας δυνατός χτύπος στην πόρτα. Ξύπνησες και κοίταξες με απορία το ρολόι. Η ώρα ήταν βαθιά νύχτα. Ο χτύπος επαναλήφθηκε, ακόμα πιο δυνατά. Η καρδιά σου άρχισε να χτυπάει γρήγορα. Ποιος θα μπορούσε να έρθει τέτοια ώρα; Έβαλες τη ρόμπα σου και πλησίασες την πόρτα, αλλά πριν προλάβεις να ρωτήσεις ποιος είναι, μια χοντρή φωνή ακούστηκε από έξω: — Άνοιξε, αλλιώς θα μπούμε μόνοι μας! Τα χέρια σου άρχισαν να τρέμουν. Έκανες ένα βήμα πίσω και την ίδια στιγμή η πόρτα ξεριζώθηκε με θόρυβο από τους μεντεσέδες. Μπήκαν στο διαμέρισμα τρεις άντρες, και ακολούθησε ένας ψηλός, ψυχρός άγνωστος. Το βλέμμα του διαπέρασε τον εαυτό σου. — Να πού ήσουν, είπε ήρεμα, αλλά με απειλητικό τόνο. — Ποιος είστε; Τι θέλετε; — ρώτησες προσπαθώντας να κρύψεις τον φόβο σου. — Οι γονείς σου μας χρωστάνε χρήματα, απάντησε χαμογελώντας. Τώρα εσύ είσαι η αντικατάστασή τους. — Δεν ξέρω τίποτα! — φώναξες, κάνοντας βήματα προς τα πίσω. — Δεν έχει σημασία αν ξέρεις ή όχι, είπε ψυχρά. Έχεις μια επιλογή: να έρθεις μαζί μας εθελοντικά ή θα βρούμε εμείς τους γονείς σου. Νομίζω ότι καταλαβαίνεις τι θα συμβεί. — Δεν έχετε δικαίωμα… Σας παρακαλώ, αφήστε μας ήσυχους, ψιθύρισες με τρέμουλο στη φωνή. Ο άντρας χλεύασε και πλησίασε ακόμα περισσότερο, πλανώντας το βλέμμα του πάνω σου: — Πάντα παίρνουμε αυτό που θέλουμε. Θα έρθεις μαζί μας τώρα, αλλιώς η τιμωρία θα είναι πολύ σκληρότερη. Είτε έρχεσαι μαζί μου εθελοντικά είτε… το ξέρεις μόνο εσύ τι θα συμβεί.