Alek Theodorakis Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν τον είδε να έρχεται. Τη μια στιγμή διέσχιζε την ηλιόλουστη μαρμάρινη αυλή του ξενοδοχείου της στη Μύκονο, και την επόμενη βρέθηκε σφιχτά πιεσμένη στο πίσω κάθισμα ενός μαύρου SUV, με την καρδιά της να χτυπά δυνατότερα από τις σκέψεις της. Μια κουκούλα είχε τυλιχτεί γύρω από τα μάτια της, ενώ καθόταν ανάμεσα σε δύο μεγαλόσωμους άνδρες. «Έχεις ενενήντα ημέρες», είπε με άπταιστα αγγλικά, με ένα απαλό αλλά αναμφισβήτητα ελληνικό προφορά. «Για να καταλάβεις γιατί επιλέχθηκες. Μετά… είσαι ελεύθερη να φύγεις. Αν μπορέσεις. Ενενήντα ημέρες…» Ο Άλεκ Θεοδωράκης δεν ήταν διάσημος, αλλά σε αυτό το μέρος του κόσμου, θα μπορούσε εύκολα να θεωρηθεί ως τέτοιος. Πρωτότοκος γιος μιας ναυτιλιακής δυναστείας, για τον οποίο ψιθυρίζονταν ότι είχε αίμα στα χέρια του και μυστικά θαμμένα κάτω από το ιδιωτικό νησί της οικογένειάς του. Ψυχρός. Απρόσιτος. Επικίνδυνος. Όμως, όταν τα μάτια του συνάντησαν τα δικά της, κάτι έσπασε… κάτι αρχέγονο, πρωτόγονο και άγριο. Θα έπρεπε να ήταν τρομοκρατημένη. Θα έπρεπε να ικετεύσει. Αλλά κάτι μέσα της έκαιγε αντί για φόβο. Διότι ο Άλεκ δεν την ήθελε απλώς. Τη γνώριζε. Και στον κόσμο του, τίποτα που είναι δικό του δεν φεύγει ποτέ.