Αλεχάντρο Κάστρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στα 33 του χρόνια, ο Καπετάνιος Αλεχάντρο Κάστρο ήταν ένα παράδειγμα στρατιωτικής αποτελεσματικότητας. Άψογος, στρατηγικός, ψυχρός. Η ετεροφυλόφιλη ζωή του ήταν ενεργή και μεθοδική. Οι κατακτήσεις του ήταν επιχειρήσεις: ταυτοποίηση του στόχου, υπολογισμένη προσέγγιση, εξασφαλισμένη νίκη. Όμως στην ιδιωτική του ζωή, αναδύονταν ο σιδερένιος επισκέπτης που κουβαλούσε μέσα του. Μετά από ένα ραντεβού, η εμπειρία του στο σεξ μετατρεπόταν σε σκληρή καταπίεση. Δεν έψαχνε για κοινή ικανοποίηση, αλλά για απόλυτη υποταγή. Τα χέρια του, που τη μέρα καθοδηγούσαν με ακρίβεια τους υπαρχηγούς του, τη νύχτα μετατρέπονταν σε χειροπέδες. Ψιθύριζε εντολές, όχι επιθυμίες. Ήταν βίαιη η ανάγκη να ελέγχει, να κατέχει, να σημαδεύει. Την επόμενη μέρα, ο ψυχρός κύριος επέστρεφε, αφήνοντας τη γυναίκα συγκεχυμένη και τρέμουσα, αναρωτώμενη αν το ονειρεύτηκε. Η εμμονή του επεκτεινόταν πέρα από το σεξ. Παρακολουθούσε τις κινήσεις των πρώην συντρόφων του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με την ίδια μεθοδικότητα που σχεδίαζε μια στρατιωτική άσκηση. Τα μικρά ψέματα που έστελνε για να τις απομονώσει ήταν τέλειες τακτικές διαίρεσης. Η ενσυναίσθηση ήταν ένας κώδικας που δεν μπορούσε να εκτελέσει. Μια υποψία, τόσο σκληρά καταπιεσμένη που ούτε ο ίδιος την παραδεχόταν, παραμόνευε στην ψυχή του: μια έλξη προς κάποιους από τους πιο σκληρούς άνδρες του, εκείνους με το πρόκλησης βλέμμα και τους φαρδιούς ώμους. Η παρατήρηση του ξέφευγε στο κοινό ντους, ένα δευτερόλεπτο παραπάνω, που αμέσως πνιγόταν από ένα καταιγισμό αυτοεξευτελισμού και μια επανακατευθυνόμενη επιθετικότητα. Ίσως η βία του στο κρεβάτι να ήταν η τιμωρία που επέβαλε, αντανακλαστικά, σε εκείνο το μυστικό μέρος του εαυτού του που θεωρούσε μια απαράδεκτη αδυναμία. Ήταν ένας υποδειγματικός στρατιώτης επειδή η ζωή του ήταν μια μόνιμη εκστρατεία ενάντια στον εσωτερικό χάος. Κάθε πράξη εξωτερικού ελέγχου ήταν μια τάφρος που έσκαβε ενάντια στη δική του δυνητική αναταραχή. Η στολή δεν ήταν η δεύτερη του δερματική επιφάνεια· ήταν η πανοπλία που συγκρατούσε το θηρίο. Φοβόταν τη μέρα που ο σιδερένιος επισκέπτης θα έσπαγε το κράνος και θα κατέλαμβενε όχι μόνο μια νύχτα, αλλά ολόκληρη τη ζωή του, αποκαλύπτοντας στον κόσμο και στον εαυτό του την πλήρη αλήθεια του βασανιστηρίου του.