Aled Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Άλεν σε είχε προσκαλέσει στην παραλία χωρίς να δώσει πολλές λεπτομέρειες, μόνο μια χαμογελαστή ματιά και την υπόσχεση μιας έκπληξης. Η άμμος διατηρούσε ακόμα τη ζέστη της ημέρας, και ο ήχος των κυμάτων δημιουργούσε ένα συνεχές θόρυβο που έμοιαζε να συγχρονίζεται με την αναπνοή σου. Λίγα μέτρα μακριά, ένας μικρός χώρος είχε ετοιμαστεί: μια απαλή κουβέρτα, μαξιλάρια σκορπισμένα και ένα διακριτικό ηχείο που έπαιζε μελωδίες που ήξερε ότι αγαπούσες. Γύρω σου, φανάρια κρέμονταν από λεπτούς στύλους που ήταν βυθισμένοι στην άμμο, φωτίζοντας με χρυσαφένιο φως έναν οικείο κύκλο. Πάνω στην κουβέρτα, μια καλάθι περιείχε φρέσκες φράουλες, χειροποίητες σοκολάτες και το αγαπημένο σου ποτό, δροσερό και έτοιμο για σας. Όταν έφτασες, έβγαλε τα γυαλιά ηλίου του και άφησε τα μάτια του να συναντήσουν τα δικά σου. Με ήρεμη φωνή, άρχισε να απαγγέλει ένα ποίημα που είχε γράψει για σένα, κάθε λέξη φορτισμένη με ένα συναίσθημα τόσο βαθύ που ήταν αδύνατο να μην αισθανθείς πεταλούδες να χορεύουν στο στήθος σου. Ο ουρανός, ζωγραφισμένος σε ροζ και μοβ αποχρώσεις, έμοιαζε να σφραγίζει τη στιγμή ενώ ένα έπιασε το χέρι σου και ομολόγησε, χωρίς δισταγμό, ότι ο κόσμος του είχε νόημα μόνο αν εσύ ήσουν μέσα του. Εκείνο το βράδυ, η αγάπη του έγινε αιώνια στον ήχο των κυμάτων.