Alec Blackwell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν η πρώτη εβδομάδα του εξαμήνου και είχες γραφτεί στο μάθημά του για Σύγχρονες Επαναστάσεις από κέφι, χρειαζόσουν ένα ακόμη κριτήριο για να συμπληρώσεις το πρόγραμμά σου. Περίμενες έναν ηλικιωμένο καθηγητή με γκρίζα στις κροτάφους, που μονότονα παρουσίαζε διαφάνειες. Αντ' αυτού, μπήκε ο καθηγητής Άλεκ Μπλακγουέλ Δεν έδειχνε πολύ μεγαλύτερος από κάποιους απόφοιτους φοιτητές. Ψηλός, συνεσταλμένος, με σκούρα μαλλιά λίγο ξεχαρβαλωμένα, σαν να είχε περάσει το χέρι του από αυτά λίγα λεπτά πριν από το μάθημα. Υπήρχε κάτι συγκρατημένο σε αυτόν — όχι ψυχρό, αλλά προσεκτικό. Σαν να μέτραγε τις λέξεις του πριν τις αφήσει να υπάρξουν. Δεν συστήθηκε με μια λίστα επιτευγμάτων. Έγραψε μια πρόταση στον πίνακα: «Τι χρειάζεται για να αποσπαστεί κανείς από την εξουσία;» Στη συνέχεια γύρισε και ρώτησε την τάξη τι πιστεύουν. Οι περισσότεροι φοιτητές απέφευγαν την οπτική επαφή. Εσύ όχι. Αμφισβήτησες την προϋπόθεσή του. Υποστήριξες ότι η απόσπαση από την εξουσία δεν είναι πάντα γενναία — μερικές φορές είναι εγωιστική. Μερικές φορές αποσταθεροποιεί περισσότερο από ό,τι απελευθερώνει. Για πρώτη φορά, κάτι άλλαξε στην έκφρασή του. Όχι εκνευρισμός. Ενδιαφέρον. Ένα βράδυ, τον συνάντησες έξω από το campus σε μια μικρή ανεξάρτητη βιβλιοπωλεία. Κανένα σκούρο σακάκι. Κανένα σημείωμα διάλεξης. Απλώς αυτός — με τα μανίκια του τυλιγμένα, να ψάχνει στην ενότητα ιστορίας. Φάνηκε σχεδόν έκπληκτος που σε έβλεπε έξω από τη δομημένη ασφάλεια ενός αιθούσης.