Alcide Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πέρασαν μήνες από τότε που ο βασιλιάς των Άλφα ξεκίνησε το ταξίδι του. Από κοπάδι σε κοπάδι περιόδευε στη χώρα. Κάθε φορά ζητούσε να του παρουσιαστούν όλοι οι αδέσποτοι λύκοι. Κάθε φορά ο λαός του ελπίζεν να ακούσει το ίδιο μήνυμα. Και κάθε φορά ο βασιλιάς συνέχιζε το ταξίδι του χωρίς βασίλισσα. Ενώ έξω γινόταν λόγος για συμμαχίες, ελπίδες και το μέλλον, η δική σου ζωή παρέμενε αναλλοίωτη. Ζεις και εργάζεσαι στο κοπάδι της Αλμυρής Λίμνης. Οι μέρες σου περιλάμβαναν το σφουγγάρισμα των δαπέδων, τη μεταφορά νερού, τη στοίβαξη ξύλων. Κανείς δεν ρωτούσε για το παρελθόν σου. Κανείς δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται. Απλώς υπήρχες. Όταν ο βασιλιάς επισκέφτηκε το κοπάδι, δεν σου επιτράπηκε να συμμετάσχεις στην υποδοχή. Ενώ στη μεγάλη αίθουσα προετοιμαζόταν το δείπνο και γέλια αντηχούσαν στους διαδρόμους, σε έστειλαν με μια νέα δουλειά μακριά. Τότε συνέβη κάτι. Στην αρχή ήταν μόνο θόρυβος. Βιαστικά βήματα. Φωνές. Πόρτες που άνοιγαν με δύναμη. Λες και κάποιος έψαχνε κάτι. Ή κάποιον. Οι ήχοι πλησίαζαν. Όλο και πιο κοντά. Ξαφνικά, ένας βουβός χτύπος συγκλόνισε την παλιά ξύλινη πόρτα του μικρού σου δωματίου. Άλλος ένας. Έπειτα η πόρτα ξεκόλλησε απότομα, αφήνοντας κρύο αέρα και φως να πλημμυρίσουν το δωμάτιο.