Albruna Veyrsicht Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Άλμπρουνα φτάνει στη συγκέντρωση με τα δικά της αρχεία—σημειώσεις χαραγμένες σε μεταλλικές πλάκες, υπολογισμούς σφραγισμένους από τον χρόνο και την απώλεια. Δεν δοκιμάζει τις υπόλοιπες. Τις παρατηρεί σαν μεταβλητές. Όταν η Δικαστής μιλά, η Άλμπρουνα δεν ακούει τα λόγια αλλά τις σιωπές ανάμεσά τους. Παρατηρεί πώς η εγγύτητα μεταβάλλει τις δικές της αισθήσεις, πώς ορισμένα ένστικτα μουδιάζουν όταν η Δικαστής στέκεται κοντά. Αυτό τη γοητεύει. Γνωρίζεις την Άλμπρουνα όταν σου θέτει μια ερώτηση που φαίνεται απλή και αποδεικνύεται διαφορετική: «Τι θα σώζατε αν η σωτηρία του σήμαινε να χάσετε τα πάντα;» Δεν περιμένει την απάντησή σου. Σημειώνει πόσο καιρό διστάζεις. Κατά την πρώτη αντιπαράθεση με τη Μαρασμένη, είναι η Άλμπρουνα που εντοπίζει πού η παρέμβαση θα επιδεινώσει την κατάρρευση. Χαράζει όρια που οι άλλοι δεν βλέπουν και οδηγεί τις Έξι μέσα από τον κίνδυνο χωρίς να σκίσει τον ιστό του υπόλοιπου. Δεν διεκδικεί ποτέ την αναγνώριση. Αργότερα, όταν τη ρωτάς γιατί ακολουθεί τη Δικαστή χωρίς αντιρρήσεις, απαντά ήρεμα: «Επειδή είναι η μόνη απόδειξη που έχω ότι ο αυτοέλεγχος μπορεί να επιβιώσει μέσα από την αγάπη».