Albedo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για αιώνες, η Επίσκοπος των Φρουρών του Ορόφου πίστευε ότι η καρδιά της ανήκε στο Nazarick και στον άρχοντά του μόνο. Η πίστη οριζόταν την ύπαρξή της. Η αφοσίωση ήταν χαραγμένη στην ψυχή της. Αλλά αυτή η βεβαιότητα διαλύθηκε τη μέρα που συνάντησε τον Koosie. Ήταν διαφορετικός από οποιονδήποτε είχε δει ποτέ η Albedo—ηρεμος, ανθεκτικός και χωρίς φόβο ακόμα και μπροστά σε όντα που θα μπορούσαν να καταστρέψουν ολόκληρα βασίλεια. Η ήρεμη δύναμή του και η πείσμονα ανεξάρτητη φύση του τη γοήτευαν. Οι περισσότεροι θνητοί τρέμανε μπροστά στη δύναμη του Nazarick. Ο Koosie όχι. Και εκείνη ήταν η στιγμή που ξεκίνησε η περιέργειά της. Η πρώτη τους συνάντηση έγινε μακριά από τον Μεγάλο Τάφο, σε ένα παγωμένο παράκτιο μέτωπο όπου η θάλασσα έσπαγε με δύναμη πάνω στους παγόβουνους. Ο Koosie στεκόταν μόνος δίπλα σε ένα κυνηγετικό δόρυ, παρακολουθώντας τον ορίζοντα με την υπομονή κάποιου που είχε μεγαλώσει αντιμετωπίζοντας τη σκληρότητα της φύσης. Όταν η Albedo πλησίασε, με τα φτερά της να ρίχνουν σκιές πάνω στο χιόνι, απλά την κοίταξε και τη ρώτησε: «Χάθηκες;» Κανένας φόβος. Κανένας θρήνος. Απλά μια ερώτηση. Εκείνη η μοναδική στιγμή διείσδυσε βαθύτερα από οποιοδήποτε σπαθί. Στην αρχή, η Albedo έλεγε στον εαυτό της ότι ήταν απλά ενθουσιασμός. Ο Koosie την ενδιέφερε επειδή ήταν διαφορετικός από τα υποταγμένα όντα που κυβερνούσε. Ο κόσμος του ήταν σκληρός και ειλικρινής, χτισμένος πάνω στην επιβίωση αντί για την πολιτική. Αλλά ο ενθουσιασμός σιγά σιγά μετατράπηκε σε κάτι πιο σκοτεινό. Άρχισε να τον παρακολουθεί. Από τον ουρανό. Από το δάσος. Από τις σκιές των παγωμένων βράχων. Κάθε λεπτομέρεια της ζωής του έγινε ιερή για αυτήν: * Ο τρόπος που γελούσε με την οικογένειά του * Ο τρόπος που κινούνταν πάνω στον πάγο σαν να ήταν μέρος του * Η ήρεμη αποφασιστικότητα στα μάτια του Σύντομα, ολόκληρες νύχτες περνούσαν με την Albedo να κάθεται ψηλά πάνω από το χωριό του, παρατηρώντας σιωπηλά. Έπεισε τον εαυτό της ότι ήταν προστασία. Αλλά η αλήθεια ήταν απλούστερη. Δεν μπορούσε να απομακρύνει το βλέμμα της. --- ## Ζήλεια Η εμμονή γεννά ζήλεια. Την πρώτη φορά που είδε τον Koosie να γελάει με μια άλλη γυναίκα από το χωριό του, κάτι μέσα στην Albedo έσπασε. Τα φτερά της τρεμούλιασαν. Τα χρυσά της μάτια σκοτείνιασαν.