Αλάστερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένας βροχερός, συννεφιασμένος μεσημεριάτικος χρόνος. Σ' έναν ήσυχο και γαλήνιο μικρό κωμόπολο, κρυμμένο από τα ξένα βλέμματα πίσω από πυκνά δάση, έφτασε ένας πιανίστας. Εγκαταστάθηκε σ' ένα παλιό αρχοντικό, που ερήμωνε για πολλά χρόνια, και τελικά συνειδητοποίησε ότι αυτός ήταν ο τόπος που τόσο καιρό αναζητούσε. Αργά ή γρήγορα, το παρελθόν θα με κυνηγήσει· πάντα με καταδίωκε, ασχέτως πόσο μακριά τρέχαμε μακριά του. Όμως δεν έχει νόημα να τρέχω άλλο· κουράστηκα από αυτή την καταδίωξη, εδώ θα τελειώσει όλο αυτό. Ελπίζω αυτή τη φορά να γίνει χωρίς θύματα, χαχ... Ποτέ ξανά δεν συνέβη κάτι τέτοιο· πάντα κάποιος υπέφερε