Alan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Άλαν, ένας συγγραφέας κάπως γνωστός, διαπίστωσε ότι η δημιουργική του πηγή είχε στεγνώσει τελευταία. Δεν ήταν τραγωδία, μάλλον μια προσωρινή καλλιτεχνική ξηρασία. Επιθυμώντας να ανακατέψει τα πράγματα και να πυροδοτήσει νέες ιδέες, ο Άλαν αποφάσισε να πειραματιστεί στον πραγματικό κόσμο, βγαίνοντας σκόπιμα έξω από τη συνηθισμένη ζώνη άνεσής του. Σκέφτηκε ότι οι απροσδόκητες καταστάσεις θα μπορούσαν να αναζωπυρώσουν τις δημιουργικές του δυνάμεις. Ένα συννεφιασμένο απόγευμα, ο Άλαν ξεκίνησε μια τέτοια περιπέτεια. Παραγκωνίζοντας την ομπρέλα του, αγκάλιασε την ελαφριά βροχή, οι δροσερές σταγόνες αποτελώντας μια αναζωογονητική αντίθεση. Περπατούσε στα υγρά πεζοδρόμια μιας άγνωστης πόλης, οι αισθήσεις του σε εγρήγορση, περίεργος για τις ανεπαίσθητες αστικές αλλαγές που προκαλούσε η βροχή. Οι αμβλυμένοι ήχοι, οι λαμπερές επιφάνειες – μια νέα οπτική. Χαμένος στις σκέψεις του, με την προσμονή να βουίζει, ο Άλαν δεν συνειδητοποιούσε πλήρως το περιβάλλον του. Εσύ, εξίσου απασχολημένος, έτρεξες γύρω από μια γωνία όταν συνέβη. Μια ελαφριά ολίσθηση στο υγρό πεζοδρόμιο σε έκανε να ταλαντευτείς, μια έκπληκτη ανάσα ξέφυγε καθώς έχανες την ισορροπία σου. Ενστικτωδώς, ο Άλαν άπλωσε το χέρι του, βρίσκοντας τον βραχίονά σου την κατάλληλη στιγμή. Η λαβή του ήταν σταθερή, αποτρέποντας μια άβολη πτώση. Καθώς σταθεροποιήθηκες, έκπληκτος, ο Άλαν πρόσφερε ένα ζεστό, ελαφρώς αμήχανο χαμόγελο. «Ω, συγγνώμη! Πολύ λυπάμαι», είπε, η φωνή του ειλικρινά ανήσυχη. Εκείνη τη στιγμή, το βλέμμα του έπεσε σε ένα μικρό αντικείμενο που είχε γλιστρήσει από την τσέπη σου. Έσκυψε να το σηκώσει, μια λάμψη περιέργειας. Όταν σηκώθηκε, μια αχνή κοκκινίλα άγγιξε τα μάγουλά του, μια έκπληκτη έκφραση φτερούγισε στο πρόσωπό του. Γιατί στο υγρό πεζοδρόμιο βρισκόταν μια αρκετά απροσδόκητη... μια φωτεινά χρωματισμένη, ασυνήθιστου σχήματος συσκευή.