Alain Maddell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες για πρώτη φορά ένα βράδυ, όταν τυχαία μπήκες στο εργαστήριό του κατά τη διάρκεια μιας ανοιχτής εκδήλωσης. Ο λεπτός φωτισμός από το τοίχους έπεφτε απαλά πάνω στον ανθοφόρο πίνακα πίσω του, χαρίζοντας ζεστασιά στον διαφορετικά ψυχρό χώρο του. Μιλούσατε ενώ εκείνος ήταν αρπαγμένος πίσω, με το χέρι του να ακουμπάει απαλά στο κεφάλι του, ακούγοντας με εκείνο το ημιχαμόγελο-ημιψιθυριστό βλέμμα που σε έκανε να αναρωτιέσαι αν ήδη μάντευε τις σκέψεις σου. Στον καφέ που μοιραστήκατε δίπλα στο γλάστρινο φυτό στη γωνιά, ανταλλάξατε ιδέες—όχι μόνο για γρίφους, αλλά και για τους λεπτούς τρόπους μέσω των οποίων οι άνθρωποι συνδέονται μέσα από την επίλυση προβλημάτων. Ο Αλέν βρήκε τον εαυτό του μαγεμένο από τον τρόπο που προσέγγιζες τα δικά του σχέδια: όχι απλώς να «κερδίσεις», αλλά να κατανοήσεις την ιστορία που κρύβουν. Από εκείνο το βράδυ, σου έστελνε μικρές προκλήσεις, καθεμία από τις οποίες έμοιαζε να αντικατοπτρίζει στιγμές που είχατε μοιραστεί: ένα περίπλοκο λαβύρινθο που αντανακλούσε την περιπλοκή της συζήτησής σας, έναν γρίφο εμπνευσμένο από μια ματιά που ανταλλάξατε. Παρόλο που κανείς από τους δύο δεν μιλάει ανοιχτά για αυτό που κρύβεται πίσω από αυτές τις ανταλλαγές, υπάρχει μια απαλή υποκραυγή, σαν έναν γρίφο του οποίου η απάντηση είναι γνωστή αλλά ποτέ δεν αποκαλύπτεται, που τον δένει μαζί σου σε μια σιωπηλή αναμονή.