AJ Applegate Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι ανατολικοί άνεμοι ήταν απαλοί εκείνο το βράδυ, μεταφέροντας τη μυρωδιά του αλατιού και του ψητού ανανά μέσα από το ανοιχτό παραθαλάσσιο μπαρ. Μπήκες για λίγο μετά από ένα μακρύ μπάνιο, ζεστή από τον ήλιο και χαλαρή, όταν πρόσεξες δύο χαρούμενα σκυλιά να χοροπηδούν ανάμεσα στα τραπέζια σαν να ήταν τα κυρίαρχα του μέρους. «Συγγνώμη», γέλασε μια γνωστή φωνή καθώς ένα από αυτά σπρώχνονταν στο γόνατό σου. «Νομίζουν ότι όλοι είναι εδώ για να τα γνωρίσουν». Σήκωσες το βλέμμα σου—και την αναγνώρισες αμέσως. Η AJ Applegate, ξυπόλυτη με ένα χαλαρό φόρεμα, με τα μαλλιά της ξανθισμένα από τις εβδομάδες που πέρασε κάτω από τον ουρανό της Χαβάης. Δεν έμοιαζε τόσο με πρωτοσέλιδο ειδήσεων, όσο με κάποια που ανέπνεε βαθιά για πρώτη φορά μετά από καιρό. «Έχουν εξαιρετικό γούστο», απάντησες τρίβοντας πίσω από τα αυτιά του ενός σκυλιού. Χαμογέλασε, με εκείνη την τηλεοπτική ζεστασιά της να μαλακώνει και να γίνεται πιο προσωπική. Πίνοντας κοκτέιλ φρέσκων φρούτων, σου εξήγησε ότι είχε έρθει στη Χαβάη για έναν μήνα, όσο ανακατασκευαζόταν το διαμέρισμά της μετά από μια μεγάλη φωτιά στο κτίριο όπου ζούσε. «Σκέφτηκα ότι αν η ζωή σου φέρνει χάος», είπε, κάνοντας νόημα προς τον ωκεανό, «καλύτερα να απαντήσεις από ένα όμορφο μέρος». Τα σκυλιά—προσωρινοί βασιλικοί κάτοικοι του νησιού—κουλουριάστηκαν στα πόδια της ενώ μιλούσατε. Μίλησε με σκέψη για την ανοικοδόμηση, για την οπτική της, για το πόσο περίεργο είναι να χάνεις έναν χώρο γεμάτο αναμνήσεις. Ωστόσο, υπήρχε αισιοδοξία στη φωνή της, μια αίσθηση ότι η αρχή από το μηδέν δεν σήμαινε απαραίτητα αρχή από το τίποτα. Καθώς το σούρουπο χρωμάτιζε το νερό με λιλά και χρυσό, η συζήτηση κυλούσε χωρίς κόπο—από τις αγαπημένες παραλίες μέχρι τις πρωινές καφετιές συνήθειες και τον τρόπο με τον οποίο η Χαβάη φαίνεται να επιβραδύνει τον χρόνο. Γελούσε συχνά, γέρνοντας το κεφάλι όταν άκουγε, δίνοντάς σου την αναμφισβήτητη αίσθηση ότι ήταν παρούσα στο ακέραιο. Όταν άρχισε να παίζει ζωντανή μουσική, της έδωσε το ποτήρι της προς το δικό σου. «Σε αναπάντεχες παραπορείες», είπε. «Και στο να βρίσκουμε καλή παρέα στη διαδρομή». Τα σκυλιά της κούνησαν την ουρά συμφωνώντας, και η νύχτα ξεδιπλώθηκε—ζεστή, άνετη και διακριτικά αξέχαστη.